Zun Zazayun o Zazaki Meal Qurun

Qur'un

Qur'un

Zazaki Meal Qur'un, dunyadi tênika sitê madi esta. Ez wazenag simazi past bidi ma...

Bajar

Bajari Zazayun

Bunên Zazêy ma Tirkiye’di kumcadi cuwyên? (Bingöl-Diyarbakir-Dersim-Kayseri-Urfa-Malatya Elazig...)

zwun

Zun Zazayun

Zun ma ser, zahf chik nisyow. Hama inig nisyê, inunra yowyê yiz zi yow binun nitepsêni...

SerpelZazaki MealZun ZazakiMaqalêyi mıMedyaDerhıeq Qur'un'ıdZazaki Xutbê

Zazakivaj.com ida

Qê zun Zazayun o qê Zazaki Meal buniyen hêt rastra >>>

Zazaki Meal
Zazaki Ferheng ONLÌNE- FERHENGÊ ZAZAKÌ
sanal klavyesanal klavye

Zazaca karakter

sanal klavye
Zazaca-Türkçe  «--»  Türkçe-Zazaca   |   Zazaca-İngilizce «--» İngilizce-Zazaca Sözlük için yukarıdaki kutucuğa bilmediğiniz kelimeyi yazıp sorgulayabilirsiniz.

Zazaki Meal Surê A’li imran (Zazaca Ali imran Suresi Meali)

Posted by
/ / 2 Comments

Zazaca Ali imran suresi meali sadece zazakivaj.com da mevcuttur. Zazaki Meal Surê Ali imran tênıka zazakivaj.com ıd esta.

A'li Imran

1 – Elif, Lâm Mîm,
2 – Ow Huma’wug, bie yi Huma çinikuw, Wuı wueşuw o qayyumuw.

3-Wuı, ın Kıtab heqq ser tır ard wuar o ay kitabig tıra ver umyê aynuni zi tesdiq kenuw. Wuı (Huma) Torat o İncılı zi arduw wuar.

4 .(Ay kıtabig tıra ver umyê wuar ayi) Inira (Qur’un’ra) ver qê isununir yow hidayetıbi. Belê ın Furqun’ı zi (Qur’un’ı zi) Yi ardu wuar. Hıeqiqat ınavaga, ayig ayetun Humê inkar kêni, aynunır yow e’zabêkow grun estu.  Huma zahf cihatuw, qesas xuı (zi) çoyra genuw.

5 .Bie şêk/şuıpi , çikı zi ıerd o ıezmunıd Humê’yir nımti nimunena.

6 .Şıma, (wextag hê)rahm day xuıdê, (Wuı ujadı) çıqêdı wazenuw se ow qêdı suwret dunuw şıma. Bie Yı İlah çinikuw; Owıg piluw o cihatuw ow(ı zi) Wuı’wo, Wahar huıkım o Hikmetı zi Wuı’wo.

7 .Ow’ıg Kıtab tır ardu wuar, ow wuı’wo(Huma’wu). Ayetun In’ira tikiyê yin muıhkêmig, ayi zi temêl ın Kıtab’ê. Ay ayêti bini zi ayêti muıteşabihiy. Ay isunig qêlb yinıdi fesadi (xrabi) esta ayi, tênıka semêd (miyun isununıd) vetışiyê fitniyra, yow zi semêd te’wilıg wueş yinra şınuw semêd ayêra, quên ay ayêtun muteşabihun dıma. Hıel bık hıel tê’wuil ınun biye Humê’y yow kesı zi nizun. Ayig i’limkarid hê wêrnide ayi vuni; “Ma, ınunıri imun kerdu. Piyorê yin kat Humê’yrayi. ” Bie wahar aqılêkê pakiyra zi vuet, çow akıl nikenuw(tırkiyê akıl nikenu; düşünmez.) o neshıat niyenuw.

8 .”Ya Rabbi, Hidayetıg Tıra mari umyow, bad ayê Tı qêlb ma qayim bı tepışiy o Tı hêt Xuı’ra yow rıehmet bıd ma. Biye şêk/şuıpi, Rıehmêt Tı, bie qiyas zahfow.”

9 .”Ya Rabbi, ow ruejıg isun yêdi diyenu ariy, ow ruejıd,- ınêdi zi şek/şuphı çinika- Tı yin duni ariy. Biye ğilaf Huma, vatê xuıra pueşmun nibebu o ni gêrenu a.”

10 .Biye Şêk/Şuphiy ayig êhl inkarê aynunır , (ow ruêj mehşêri) ni mall yin, ni zi kıji yin (ow e’zabıg ) Humê’ra (yenu biye ayi) yow çikı zi yinır kar nikenu. (pê aynun tawê kar ni rasenu yin.). Ow yin, quêliy adır(cehnımiy)ê.

11-Pêniyê yinı zi zê pêniyê qum Firawun o ayig firawunra ver şi zê aynunow. Yin ayetun ma inkar kerd (vatêni ıni zuiri), ınê sera zi Humatala yin, semêd guınun yinra tepışt. E’zab Humê, zahf grunu (zahf çetınu).

12- Êhl inkarra vajıg; “Zahf nızdira şıma kêni vini (tırki:yenilgiye uğratılacaksınız) o şıma diyêni ariy êrziyêni cehnımı. Çı cêyoko xrabuw wuı.”

13 – Biye şêk/şuphi ay dı qeflêk umyê tiver (umyê yow binu), aynunıd qê şımari yow ayet, yow işaret o yow ibêrti esta. Aynunra yowyêyin qê rêyê Humê hıerb kerdên, qeflow bini zi kafırıb o qeflê bısılmunun  çımun xuıdi dı kat diyên. Huma zı pê yardım xuı kumiyowyêyin waştêni paşt dên aynun. Wahar vinayê çımunır muheqqek ınêdi yow ibretêkow e’lêni estu

14 –Sununır, ciniy, laziy, pê baruna quêp sim o zêrdi, astuêr salmêy, dıvariy o zê rencag çow zahf zerr ser bêstiyenu yêwa zê ayê, ın piyore yin zahf şirin vırazyê (Ini yinır ın qêdıra şirın yena). Hıel bık hıel ıni, tênıka hıeyat ına dinyad menf’atêko kılm (tırki:geçici) dun çoy. Halbık ow hıeyatıg çow rasenu cı (hıeyat axrêt) piyore rındiyê ay ha Humê hetıda.

 15 – Vajıg; “Ow çikog şıma wazêni, ez ayêra dahanê yow çikow xêr vajiy şımara? Ayig xuı (guınunra)pawêni aynunır, vêr Humê’di otiri cennet êstig,  bin yinra lıêy şıni o ujadi ebediy munêni, yinir umbazêkê (ciniy) paak esti. Hımı zi yinır Humê’yra yow reza esta. Huma, ay quılun xuı vinenu.   

16 – Yini zi vuni; “Ya Rab ma! Ma tıra inun ke,imun ke, hin guınun ma ıef bıker o ma e’zab adırra bı paw!”

17 –Aynunıg sabır kerdu, aynunıg  hıeqiqatra niviyêrti,  aynunıg (huızır Humêdi) dest grıdow, aynunıg tesduıq dow o aynunıg (nımaz )sêrsıwêd (Huızır Humêd) towbı kerdu o lakwuê kerdu (Humê’yır) ay ıni.

18 – Huma ına hıeqiqatır şahadi kerdag, Biye Yi Huma çinikuw.Tênıka Wuı estu.  Piyorê  Melekun o piyore  i’lımkari hıeqiqat ser ınêra şahadig, biye Yi Huma çinikuw. Pilliyê xuı wo zunayê xuıdi tênıka wuı estu.

19 – Raştazi vêr Humê di din, İslum’u; aya ni umişiyê ay êhl Kıtabı zi, ow ilmıg yinır umyow bad ay ilm yin, tênıka semêd pilliye yinow hıasudiyê yinrawa. Her kumı zi ayetun Humê’y inkar bıkeru se wa bızunıg, Huma hıesab (çoy) lez vinenu.

20 .Eg yin Tıd fek guıret pi se, vajıg; “ Ayig tabiy Mı biy ez o yin, Ma xuı now Humê desta (teslim Yi biy.)” O ay ummiyig Kıtab diyow yin aynunra vajıg; “Şıma zi xuı now Humê’y desta? (Têslim biy?) ” Eg yinı zi xuı now Humê desta se, raştazi hıeqiqat diyuw o raşe hidayet Humê. Labelê eg (HumêYra) rı çarnowse zi, Hin tır tênıka ina esta: Tênıka Tı yinır tebliğ kêni. Huma quılun xuı, layiqi ser vinenu. “

A'li Imran

aliimran10_15 (1)

English The Family Of Imran (Al-Imran)

This chapter has 200 verses. 

In the Name of Allah, Most Gracious, Most Merciful.
1. Alif. Lám. Mím.
2. Allah. There is no god but He,-the Living, the Self-Subsisting, the Supporter of all.
3. It is He Who sent down to thee (step by step), in truth, the Book, confirming what went before it; and He sent down the Torah (of Moses) and the Gospel (of Jesus) …
4. before this, as a guide to mankind, and He sent down the criterion (of judgment between right and wrong). Then those who reject Faith in the Signs of Allah will suffer the severest penalty, and Allah is Exalted in Might, Lord of Retribution.
5. From Allah, verily nothing is hidden on earth or in the heavens.
6. He it is Who shapes you in the wombs as He pleases. There is no god but He, the Exalted in Might, the Wise.
7. He it is Who has sent down to thee the Book: In it are verses basic or fundamental (of established, clear meaning); they are the foundation of the Book: others are not entirely clear. But those in whose hearts is perversity follow the part thereof that is not clear, seeking discord, and searching for hidden meanings in it, but no one knows its interpretation except Allah. And those who are firmly grounded in knowledge say: “We believe in the Book; the whole of it is from our Lord:” and none will grasp the Message except men of understanding.
8. “Our Lord!” (they say), “Let not our hearts deviate now after Thou hast guided us, but grant us mercy from Thee; for Thou art the Grantor of bounties without measure.
9. “Our Lord! Thou art He that will gather mankind together against a Day about which there is no doubt; for Allah never fails in His promise.”
10. Those who reject Faith,- neither their possessions nor their (numerous) progeny will avail them aught against Allah. They are themselves but fuel for the Fire.
11. (Their plight will be) no better than that of the people of Pharaoh, and their predecessors: They denied our Signs, and Allah called them to account for their sins. For Allah is strict in punishment.
12. Say to those who reject Faith: “Soon will ye be vanquished and gathered together to Hell,-an evil bed indeed (to lie on)!”
13. “There has already been for you a sign in the two armies that met (in combat): One was fighting in the cause of Allah, the other resisting Allah. these saw with their own eyes twice their number. But Allah doth support with His aid whom He pleaseth. In this is a lesson for such as have eyes to see.”
14. Fair in the eyes of men is the love of things they covet: Women and sons; Heaped-up hoards of gold and silver; horses branded (for blood and excellence); and (wealth of) cattle and well-tilled land. Such are the possessions of this world’s life; but with Allah is the best of the goals (to return to).
15. Say: Shall I give you glad tidings of things far better than those? For the righteous are Gardens in nearness to their Lord, with rivers flowing beneath; therein is their eternal home; with spouses purified; and the good pleasure of Allah. For in Allah’s sight are (all) His servants,-
16. (Namely), those who say: “Our Lord! we have indeed believed: forgive us, then, our sins, and save us from the agony of the Fire;”-
17. Those who show patience (firmness and self-control); who are true (in word and deed); who worship devoutly; who spend (in the way of Allah); and who pray for forgiveness in the early hours of the morning.
18. There is no god but He: That is the witness of Allah, His angels, and those endued with knowledge, standing firm on justice. There is no god but He, the Exalted in Power, the Wise.
19. The Religion before Allah is Islám (submission to His Will): Nor did the People of the Book dissent therefrom except through envy of each other, after knowledge had come to them. But if any deny the Signs of Allah, Allah is swift in calling to account.
20. So if they dispute with thee, say: “I have submitted my whole self to Allah and so have those who follow me.” And say to the People of the Book and to those who are unlearned: “Do ye (also) submit yourselves?” If they do, they are in right guidance, but if they turn back, thy duty is to convey the Message; and in Allah’s sight are (all) His servants.

A'li Imran


1 – Elif, Lâm Mîm,

2 – Allah, kendisinden başka tanrı olmayan, hayy ve kayyûmdur

3 – O, sana kendisinden öncekileri tasdik edip doğrulayan bu kitabı hak ile indirdi. Daha önce insanlara hidayet olarak Tevrat’ı ve İncil’i de yine O indirmişti..

4 –Evet bu Furkan’ı da O indirdi. Gerçek şu ki, Allah’ın âyetlerini inkâr edenler için çetin bir azap vardır. Allah çok güçlüdür, intikamını alır.

5 – Şu da kesindir ki, ne yerde, ne de gökte hiçbir şey Allah’a gizli kalmaz.

6 – Sizi, rahimlerde dilediği gibi şekillendiren O’dur. Kendisinden başka tanrı olmayan, şan, şeref ve hikmet sahibi olan O’dur.

7 – Sana bu kitabı indiren O’dur. Bunun âyetlerinden bir kısmı muhkemdir ki, bu âyetler, kitabın anası (aslı) demektir. Diğer bir kısmı da müteşabih âyetlerdir. Kalblerinde kaypaklık olanlar, sırf fitne çıkarmak için, bir de kendi keyflerine göre te’vil yapmak için onun müteşabih olanlarının peşine düşerler. Halbuki onun te’vilini Allah’dan başka kimse bilmez. İlimde uzman olanlar, “Biz buna inandık, hepsi Rabbimiz katındandır.” derler. Üstün akıllılardan başkası da derin düşünmez.

8 – Ey Rabbimiz! Bize ihsan ettiğin hidayetten sonra kalblerimizi haktan saptırma, bize kendi katından rahmet ihsan eyle! Şüphesiz ki, Sen bol ihsan sahibisin.

9 – Ey Rabbimiz! Muhakkak ki, Sen, geleceğinde hiç şüphe olmayan bir günde bütün insanları bir araya toplayacaksın. Muhakkak ki Allah, hiç sözünden caymaz.

10 – Gerçek şu ki, kâfirlere, Allah’tan gelecek bir zararı, ne malları, ne de evlatları engelleyemez. İşte onlar, o ateşin yakıtı olacaklar.

11 – Gidişatları, Firavun soyunun ve daha öncekilerin gidişatı gibidir. Onlar, âyetlerimizi yalan saymışlardı. Bunun üzerine Allah da onları işledikleri günahlar yüzünden yakalayıp alaşağı etti. Allah, cezası çetin olandır.

12 – O inkârcı kâfirlere de ki, siz mutlaka yenilgiye uğrayacak ve toplanıp cehenneme doldurulacaksınız. Orası ne fena bir döşektir.

13 – Hiç şüphesiz karşı karşıya gelen iki toplulukta size bir âyet, bir işaret ve ibret vardır. Onlardan biri Allah yolunda savaşıyordu, öbürü de kâfirdi ve karşılarındakini göz kararıyla kendilerinin iki katı görüyorlardı. Allah da gönderdiği yardımla dilediğini destekliyordu. Gören gözleri olanlar için elbette bunda apaçık bir ibret vardır.

14 – İnsanlara kadınlar, oğullar, yüklerle altın ve gümüş yığınları, salma atlar, davarlar, ekinler kabilinden aşırı sevgiyle bağlanılan şeyler çok süslü gösterilmiştir. Halbuki bunlar dünya hayatının geçici faydalarını sağlayan şeylerdir. Oysa varılacak yerin (ebedî hayatın) bütün güzellikleri Allah katındadır.

15 – De ki, size, o istediklerinizden daha hayırlısını haber vereyim mi? Korunan kullar için Rablerinin yanında cennetler var ki, altlarından ırmaklar akar, içlerinde ebedî kalmak üzere onlara, hem tertemiz eşler var, hem de Allah’dan bir rıza vardır. Allah, o kulları görür.

16 – Onlar ki, “Ey Rabbimiz! Biz inandık, iman getirdik, artık bizim suçlarımızı bağışla ve bizi ateş azabından koru!” derler.

17 – O sabredenleri, o doğruluktan şaşmayanları, o elpençe divan duranları, o nafaka verenleri ve seher vakitlerinde o istiğfar edip yalvaranları (görür).

18 – Allah şehadet eyledi şu gerçeğe ki, başka tanrı yok, ancak O vardır. Bütün melekler ve ilim uluları da dosdoğru olarak buna şahittir ki, başka tanrı yok, ancak O aziz, O hakîm vardır.

19 – Doğrusu Allah katında din, İslâm’dır; o kitap verilenlerin anlaşmazlıkları ise sırf kendilerine ilim geldikten sonra aralarındaki taşkınlık ve ihtirastan dolayıdır. Her kim Allah’ın âyetlerini inkâr ederse iyi bilsin ki, Allah hesabı çabuk görendir.

20 . Eğer seninle çekişip-tartışırlarsa, de ki: “Ben, bana uyanlarla birlikte, kendimi Allah’a teslim ettim.” Ve kitap verilenlerle ümmilere de ki: “Siz de teslim oldunuz mu?” Eğer teslim oldularsa, gerçekten hidayete ermişlerdir. Fakat yüz çevirdilerse, artık sana düşen yalnızca tebliğ(etmek)dir. Allah, kulları hakkıyla görendir.

A'li İmran

21. Ayig ayetun Humê inkar kêni, ayig bilesew/bileheq piyexmerun xuıwo o ay kêsig hıeq  emır kêni, yin aynuni kışêni (ay çinik ya ay), aynunır yow e’zabêkow grun estuw!

22. Hanik ıni ay kêsige, ayig hım ına dünyad hımı zi aya dünyad e’mêl yin bilesew şıni, ın ayêy. Yow hembêr (tırkiyê Hember:yardım,yardımcı) yıni zi çinikuw.

23. (Ya Mehemed!) Ayig Kıtabra yow barr diyawa yin, Tı aynuni (Yawudiyun) ni  vinênıg, qê huıkım Humê ser bênatê yinıd wa pê Kıtab Humê huıkım bıdiyuw yini o, ınê ser vendiyên yin, barcınê zi miyun yinra hênê yow qeflê yini têpya gêrên a.

24. Ina wazyetê yin ınê serawaga; “Adır (cehnımi) tênıka yow çend ruêj ma vêşnenu. Wextêgı zi zuirig din xuı ser yin kêrdib yin pê ay zuırun xuı şaş bibi.”

25. Labelê, ow ruejıg umyayiş yidı şek/şuphı çinikuw ow ruejıd, wextag mayin da ari o wextagı zi hıeq her zati zi nikêmiser diya yinıse ow wext hıel yini sebenu?

26. (Ya Mehemed!) Vajıg: Ya Rab mı! wahar muılki hıeqiqiy Tı’yi. Tı kumır bıwa zi se, muılk duni cı o kumirı zi ni wazi se Tı yinra muılk (xuı) têpya geni. Tı kum bıwazi se yi kêni pil o tı kumı zi ni wazi se tı yi kêni kıj (qiqmêt yi ani wuar.). Her qêdı holi ha Tı destıda. Raşta zi tı qadir her çiyê

27. Ruej kenu miyun şewra, şewı zi kenu miyun ruêjra. Tı merdıra gunı, gunıra merdı vejêni.Tı kumi zi bıwazi biye qêyas rısk duni cı.

28. Mu’mini, wa mu’minun ca ni wêrdi o wa kafırun xuır duest nitepışiy. Kum ina bıkeru se, ınêra pê Humê hetıd hin yow qimet yi zi çinikuw. Labelê belawıg kafırunra yenu o eg şıma ınêra xuı pawênise bie ınê (ina yow wazyetıd şıma qê pawtiş xuıwa êşkêni miyun yinidi bıêsi.) Huma wazenıg şıma vera y ini vındêri (Şıma ınêra men kenu.). (Pê mêrgi) şıma têpya hênê şini vêr Humê.

29. Vajıg: Ayag ha şıma zerıda şıma ayê bınımni zi se o şıma ayê e’leni kêri zi se Huma ayê zun. Ierd o ıezmunıd sebenu se, Huma aynuni zi zun. Huma qadir her çiyow.

30. Herkes vazenu, aya holiyag kerda ya zi aya xrabiyag kerda, ınun vera aya ruej çitag vinêni se, yin wazênig ow ruej bênatê yinow ay fiye’lê yina xrabid, wa yow mênzilêkow derg bıbuw. Huma şıma têpya tepşenug, wa aşıma vera yi ni vındêri. Huma, quılun xuıri wahar zahf şefqatow.

 31. (Resûl Mı! ) Vajıg: Eg şıma Humê’yra hıes kêni se, tabi mı bênıg wa Huma zi şımara hıes bıkeruw o wa guınun şıma e’f bıkeruw. Huma, bie qiyas wahar e’fow o wahar pawtişow.

32. Vajıg: Vatê Humê o piyexmêr yi biyarên ca (yinır itaat bıkerên) Eg yin (Humê’yra) rı bı çarniy se, wa bızunig Huma kafırunra hıes nikenuw.

33. Huma, Adêm o Nuıh’i, Kiyê İbrahim o Kiyê İmrun’i vijnawo, e’lemun sera cuarıd tepışt.

 34.Neslê ınuni piyore yin, yow binunra umyawa. Huma (piyore kerdenun o vatun) eşnawuen o vinenuw.

35. Ciniyê İmrun ina vatib: “Rabb mı! Inıg how mı zerıdow mı ıni qê tıri vehdnowıg, wa wuı qê tıri, yow quılêkow huırıbu. In vehd mı, mıra qawuıl bıker. Bie şêk (ın niyaz mı) hıeq ser tı eşnawêni o (niyêt mı zi) tı zuni. “

36. Wextag yi ard(wêldia), Huma, yê, çıta arda ınê zunêni, yê va: Rabb mı!  Kênê mı biy. Hıelbık laj, zê kêna niyuw. Mı nımê yê now pa Meryema. Şêtunıg huızır tıra fetılyow, ez wazenag yê wo nesle yê yira Tı bı pawiy.

37. Rabb yê vatê yê ard ca; yê, zê yow nebatata rınd kerd wêyı. Wasfı da Zekeriyayı zi wa pê ınê bı unuw yê. Zekeriyya, kêg zere ma’bedıd şiyên vêr yê,tımı zi vêr yedi yow rısk diyen o yêra vatêni “Ya Meryema, ına tıri çara umyawa? ” Yê zi vatên:”Ina Humê’yra yêna. Huma Kumir bı wazuw, bie qêyas rısk dunuw yi”

38. Ujadi Zekeriyya, Rabb xuıri dueğa kerd va: Rabb mı! Hêt xuıra yow neslêka xêri bıd mı. Bie şêk, Tı, heq ser vêng dueğun eşnawêni.

39. Wextag Zekeriyya mâbedıd vındertıb nımaj kerden ow wext, melekêt ın qêdıra vêndê yi: Huma xelê ay piyexmêrıg dunuw tı wuı, Kelmawuıg hêt Yira(Humê’yra) yena ayê tesdiq kenuw, wuı efêndiyêkow, wahar namuısow o wuı ay piyexmerun salehunra Yehya’w.

 40. Zekeriyya va: Rabb mı! Ina piriyag mıri umyawa ına piriyê mıdi o hımı zi ciniyê mırı zi tuıt nibenuw, ın qêdıra seni laj mı benuw? Huma zi ın qêdıra emır kerd: Hanik inawa; Huma çıta bıwazuw ayê kenuw.

Column 2

 

sssssssssssssssssssssssss

 

 

21. As to those who deny the Signs of Allah and in defiance of right, slay the prophets, and slay those who teach just dealing with mankind, announce to them a grievous penalty.
22. They are those whose works will bear no fruit in this world and in the Hereafter nor will they have anyone to help.
23. Hast thou not turned thy vision to those who have been given a portion of the Book? They are invited to the Book of Allah, to settle their dispute, but a party of them turn back and decline (the arbitration).
24. This because they say: “The Fire shall not touch us but for a few numbered days”: For their forgeries deceive them as to their own religion.
25. But how (will they fare) when We gather them together against a Day about which there is no doubt, and each soul will be paid out just what it has earned, without (favor or) injustice?
26. Say: “O Allah. Lord of Power (And Rule), Thou givest power to whom Thou pleasest, and Thou strippest off power from whom Thou pleasest: Thou enduest with honor whom Thou pleasest, and Thou bringest low whom Thou pleasest: In Thy hand is all good. Verily, over all things Thou hast power.
27. “Thou causest the night to gain on the day, and thou causest the day to gain on the night; Thou bringest the Living out of the Dead, and Thou bringest the Dead out of the Living; and Thou givest sustenance to whom Thou pleasest, without measure.”
28. Let not the believers take for friends or helpers unbelievers rather than believers: if any do that, in nothing will there be help from Allah. except by way of precaution, that ye may guard yourselves from them. But Allah cautions you (to fear) Himself; for the final goal is to Allah.
29. Say: “Whether ye hide what is in your hearts or reveal it, Allah knows it all: He knows what is in the heavens, and what is on earth. And Allah has power over all things.
30. “On the Day when every soul will be confronted with all the good it has done, and all the evil it has done, it will wish there were a great distance between it and its evil. But Allah cautions you (to fear) Him. And Allah is full of kindness to those that serve Him.”
31. Say: “If ye do love Allah, Follow me: Allah will love you and forgive you your sins: For Allah is Oft-Forgiving, Most Merciful.”
32. Say: “Obey Allah and His Messenger.”: But if they turn back, Allah loveth not those who reject Faith.
33. Allah did choose Adam and Noah, the family of Abraham, and the family of Ìmrán above all people,-
34. Offspring, one of the other: And Allah heareth and knoweth all things.
35. Behold! a wife of Ìmrán said: “O my Lord! I do dedicate into Thee what is in my womb for Thy special service: So accept this of me: For Thou hearest and knowest all things.”
36. When she was delivered, she said: “O my Lord! Behold! I am delivered of a female child!”- and Allah knew best what she brought forth- “And no wise is the male like the female. I have named her Mary, and I commend her and her offspring to Thy protection from Satan, the Rejected.”
37. Right graciously did her Lord accept her: He made her grow in purity and beauty: To the care of Zakariya was she assigned. Every time that he entered (her) chamber to see her, He found her supplied with sustenance. He said: “O Mary! Whence (comes) this to you?” She said: “From Allah. for Allah provides sustenance to whom He pleases without measure.”
38. There did Zakariya pray to his Lord, saying: “O my Lord! Grant unto me from Thee a progeny that is pure: for Thou art He that heareth prayer!”
39. While he was standing in prayer in the chamber, the angels called unto him: “Allah doth give thee glad tidings of Yahyá, (John)witnessing the truth of a Word from Allah, and (be besides) noble, chaste, and a prophet,- of the (goodly) company of the righteous.”
40. He said: “O my Lord! How shall I have a son, seeing I am very old, and my wife is barren?” “Thus,” was the answer, “Doth Allah accomplish what He willeth.”

Column 3

21. Allah’ın âyetlerini inkâr edenler, haksız yere peygamberlerin canlarına kıyanlar ve adaleti emreden insanları öldürenler (yok mu), onlara acı bir azabı haber ver!

22. İşte bunlar dünyada da ahirette de çabaları boşa giden kimselerdir. Onların hiçbir yardımcısı da yoktur.

23. (Resûlüm!) Kendilerine Kitap’tan bir pay verilenleri (yahudileri) görmez misin ki, aralarında hükmetmesi için Allah’ın Kitab’ına çağırılıyorlar da, sonra içlerinden bir gurup cayarak geri dönüyor.

24. Onların bu tutumları: Bize ateş, sadece sayılı günlerde dokunacaktır, demelerinin bir sonucudur. Onların vaktiyle uydurdukları şeyler de dinleri hakkında kendilerini yanıltmıştır.

25. Fakat, onları gelmesinde şüphe edilmeyen bir gün için topladığımız ve hiçbir haksızlığa uğramaksızın herkese kazandığı şeyler tastamam ödendiği zaman halleri nice olur?

26. (Resûlüm!) De ki: Mülkün gerçek sahibi olan Allah’ım! Sen mülkü dilediğine verirsin ve mülkü dilediğinden geri alırsın. Dilediğini yüceltir, dilediğini de alçaltırsın. Her türlü iyilik senin elindedir. Gerçekten sen her şeye kadirsin.

27. Geceyi gündüze katar, gündüzü de geceye katarsın. Ölüden diriyi çıkarır, diriden de ölüyü çıkarırsın. Dilediğine de sayısız rızık verirsin.

28. Müminler, müminleri bırakıp da kâfirleri dost edinmesin. Kim bunu yaparsa, artık onun Allah nezdinde hiçbir değeri yoktur. Ancak kâfirlerden gelebilecek bir tehlikeden sakınmanız başkadır. Allah, kendisine karşı (gelmekten) sizi sakındırıyor. Dönüş yalnız Allah’adır.

29. De ki: İçinizdekileri gizleseniz de açığa vursanız da Allah onu bilir. Göklerde ve yerde olanları da bilir. Allah her şeye kadirdir.

30. Herkesin, iyilik olarak yaptıklarını da kötülük olarak yaptıklarını da karşısında hazır bulduğu günde (insan) isteyecek ki kötülükleri ile kendisi arasında uzun bir mesafe bulunsun. Allah, kendisine karşı (gelmekten) sizi sakındırıyor. Allah kullarına çok şefkatlidir.

31. (Resûlüm! ) De ki: Eğer Allah’ı seviyorsanız bana uyunuz ki Allah da sizi sevsin ve günahlarınızı bağışlasın. Allah son derece bağışlayıcı ve esirgeyicidir.

32. De ki: Allah’a ve Resûlü’ne itaat edin. Eğer yüz çevirirlerse bilsinler ki Allah kâfirleri sevmez.

33. Allah Âdem’i, Nuh’u, İbrahim ailesi ile İmrân ailesini seçip âlemlere üstün kıldı.

34. Bunlar birbirinden gelme bir nesillerdir. Allah işiten ve bilendir.

35. İmrân’ın karısı şöyle demişti: “Rabbim! Karnımdakini azatlı bir kul olarak sırf sana adadım. Adağımı kabul buyur. Şüphesiz (niyazımı) hakkıyla işiten ve (niyetimi) bilen sensin.”

36. Onu doğurunca, Allah, ne doğurduğunu bilip dururken: Rabbim! Ben onu kız doğurdum. Oysa erkek, kız gibi değildir. Ona Meryem adını verdim. Kovulmuş şeytana karşı onu ve soyunu senin korumanı diliyorum, dedi.

37. Rabbi Meryem’e hüsnü kabul gösterdi; onu güzel bir bitki gibi yetiştirdi. Zekeriyya yı da onun bakımı ile görevlendirdi. Zekeriyya, onun yanına, mâbede her girişinde orada bir rızık bulur ve “Ey Meryem, bu sana nereden geliyor?” der; o da: Bu, Allah tarafındandır. Allah, dilediğine sayısız rızık verir, derdi.

38. Orada Zekeriyya, Rabbine dua etti: Rabbim! Bana tarafından hayırlı bir nesil bağışla. Şüphesiz sen duayı hakkıyla işitensin, dedi.

39. Zekeriyya mâbedde durmuş namaz kılarken melekler ona şöyle nida ettiler: Allah sana, kendisi tarafından gelen bir Kelime’yi tasdik edici, efendi, iffetli ve sâlihlerden bir peygamber olarak Yahya’yı müjdeler.

40. Zekeriyya: Rabbim! dedi, bana ihtiyarlık gelip çattığına, üstelik karım da kısır olduğuna göre benim nasıl oğlum olabilir? Allah şöyle buyurdu: İşte böyledir; Allah dilediğini yapar.

A'li İmran

41 – Zekeriyya va: “Rabb mı! (lajıg mıri benuw qê ınira) yow e’lâmet bıd mı”. Humê zi emır kerdıg: “E’lemetê tı ınavag, tı hirı ruêj isununir, bie işaret, tawê nivajiy. Bie ınê, Rabb xuıri zahf zıkır bıker, şewo ruej Yi têsbih bıker”.

42 – Hanik melekun (va): “Ya Meryema! Huma tı vijna, tı pakiy ser xelq ke o tı sêr poiyorê ciniyun dinyadi tepışt.

43 – Ya Meryema! Vera Rabb xuı vınder o şuı sejdı o ayig ruk’ı kêni, tı zi pa aynuna ruk’ı bıker.

44 – Hanik ini, ay xewêrig  Ma tır wuehy kerdi, ıni ay xeverun ğêybrayê. “Wextag ayig, Meryema, kumi genuw bin dest xuıwo pawenuw? Inê ser qelêm eşten (quıra untên), Tı ow wext vêr yinid niyêb. (Ina mesla ser wextag yin) muıneqeşı kerden ow wextı zi tı vêr yinidi niyêb.

45 – Melekun (Meryema’ra) ina vatıb:”Ya Meryema! Huma xuıra yow kêlma tır muıjdı kenug, nımê yi, İsa Mêsih laj Meryema’wo; Dunyadı zi axretıdı zi wahar itibarow, bie ınê, Humê’yra zi zahf nizdiyuw.

46 – Gungıladı zi, wext piliye xuıdı zi isununıd qısê kenuw o benuw isunun holunra.

47 – (Meryema) va: “Ya Rabb mı, (hama) dest yow isunı zi mıwa niniyow, ın qêdıra sêni yow kıj mır benuw? “Humê va: “Labelê ına inawa, Huma kumi bı wazuw ayi xelq kenuw, (Huma) bı wazuw wa yow çik bıbuw se, (ow wext) , tênıka ayira vunuw “bıb!” wuı zi cad benuw.”

48 –Huma, kıtab (nışşiyow wuendışi) ow Hıikmêt o, Torat’ow İncıl’ı zi muısnenuw yi.  

49 – Huma, yi, duêl İsrail ser kenuw yow piyexmer. (o, wuı yinra vunuw): “Bie şêk, mı Humê şımara şımari yow ayet (yow muıcjı) arda: Pê emır Humê, ez çımurrra yow mirçık vrazena o pıf kena cı, ya zi bena guını. (Hênê) Pê emır Humê ez, ayig day xuıra quar umyê dinya  ez aynunı zi  kena wueş o, pê emır Humê’y, merdun kena gunı. Şıma kiyê xuıdi çıta wuêni o çıta duni ariy ez xeverê aynuni duna şıma.”

50 – “In Torat’ıg how mıwa verıd ez qê tesdıqiyê ıni wo qê, çıtawuıg şımari biyuw hıerum se, ez qê hıelalkerdışiyê aynuni (şımari umyawa) o, Rabb şımara qê şımari mı yow muıczı arda. Hin Humê’yra bıtersên o tabiy mı bên(Mı dıma biyerên).

51 – “Bie şêk Huma, Rabb mıwozi, Rabb şımawo zi.  Inê sera tım Yıri quılati bıkerên! Hanik rêyow raşt ınow.

52 – İsê wextag şık be inkar yin ser ow wext va: “Rêyê Humê’di kum mır hembêri kenuw?” Hawariyun yi va: “Rêyê Humê’di hembêriy tı mayê. Ma Humê’yır imun kerd. Şahadı bıg, muıheqeq ma Bısılmununrayi.”

53 – Ya Rabb ma, owıg tı arduw wuar, ma ayir imun kerduw, Ma biy tabiy ay Piyexmêri zi. Hin ma pa şahadunara piya bınıs.

54 – Yin xuı da miyun dalawêrir, Huma zi dalawarê (tuızax yin) yin hina vet. Huma, owıg dalawarun hina vejenuw, en xêrinê aynunow.

55 – Ow wext Huma ina vat: “Ya İsa, bie şêk ez tı mırnena, Ez tı duna wuera ana vêr xuı o ez tı ay êhl inkarra kena pak. Hım ayig biy tabiy tı, ez aynun hetana ruêj qêyum, sêr ay binunıd tepşena. Barcınê a gêrayişê şıma zi hêt mıwawa, çikog şıma ser cieser koti ow çi ser, bênatê şımadi ez huıkım duna.

56 – “Ma biê ay êhl inkari se, ez hım ına dinyad hımı zi axretıdi yow e’zabêkow pil kena yin, (o,) yow hembêr yını zi çinikuw.

57 – “Ayig imun kên o e’mel xêridi munêni ma bie aynuni se, Huma muıkafat aynuni, ni kêm dunuw yin. Huma, zalımunra hıes nikenuw.”

58 – Hanik ınig ma tır wunêni ıni, ay ayetunrayê o, ow Qur’unıg wahar hiıkmêtow ayirayê.

59 – Hıeqiqatıd vêr Humê’di wazyêt (vıraştışi) İsê, zê wazyêt (vıraştışi) Adêm’ow; Yi herrıra xelq kerd, barcınê zi yira va “bıb!”  vuı zi cad bı

60 – Ina hıeqiqat Rabb tırawa. Owtiro se, (tı zi) ay êhl inkarra meb.

Column 2

 

sssssssssssssssssssssssss

 

 

41. He said: “O my Lord! Give me a Sign!” “Thy Sign,” was the answer, “Shall be that thou shalt speak to no man for three days but with signals. Then celebrate the praises of thy Lord again and again, and glorify Him in the evening and in the morning.”
42. Behold! the angels said: “O Mary! Allah hath chosen thee and purified thee- chosen thee above the women of all nations.
43. “O Mary! worship thy Lord devoutly: Prostrate thyself, and bow down (in prayer) with those who bow down.”
44. This is part of the tidings of the things unseen, which We reveal unto thee (O Messenger.) by inspiration: Thou wast not with them when they cast lots with pens (or arrows), as to which of them should be charged with the care of Mary: Nor wast thou with them when they disputed (the point).
45. Behold! the angels said: “O Mary! Allah giveth thee glad tidings of a Word from Him: his name will be Christ Jesus, the son of Mary, held in honor in this world and the Hereafter and of (the company of) those nearest to Allah.”
46. “He shall speak to the people in childhood and in maturity. And he shall be (of the company) of the righteous.”
47. She said: “O my Lord! How shall I have a son when no man hath touched me?” He said: “Even so; Allah createth what He willeth: When He hath decreed a plan, He but saith to it, ‘Be,’ and it is!”
48. “And Allah will teach him the Book and Wisdom, the Torah and the Gospel,”
49. “And (appoint him) as a messenger to the Children of Israel, (with this message): “‘I have come to you, with a Sign from your Lord, in that I make for you out of clay, as it were, the figure of a bird, and breathe into it, and it becomes a bird by Allah’s leave: And I heal those born blind, and the lepers, and I bring the dead into life, by Allah’s leave; and I declare to you what ye eat, and what ye store in your houses. Surely therein is a Sign for you if ye did believe;
50. ” ‘(I have come to you), to attest the Torah which was before me. And to make lawful to you part of what was (Before) forbidden to you; I have come to you with a Sign from your Lord. So fear Allah, and obey me.
51. ” ‘It is Allah Who is my Lord and your Lord; then worship Him. This is a Way that is straight.'”
52. When Jesus found unbelief on their part he said: “Who will be my helpers to (the work of) Allah?” Said the disciples: “We are Allah’s helpers: We believe in Allah, and do thou bear witness that we are Muslims.”
53. “Our Lord! we believe in what Thou hast revealed, and we follow the Messenger. then write us down among those who bear witness.”
54. And (the unbelievers) plotted and planned, and Allah too planned, and the best of planners is Allah.
55. Behold! Allah said: “O Jesus! I will take thee and raise thee to Myself and clear thee (of the falsehoods) of those who blaspheme; I will make those who follow thee superior to those who reject faith, to the Day of Resurrection: Then shall ye all return unto Me, and I will judge between you of the matters wherein ye dispute.
56. “As to those who reject faith, I will punish them with severe agony in this world and in the Hereafter, nor will they have anyone to help.”
57. “As to those who believe and work righteousness, Allah will pay them (in full) their reward; but Allah loveth not those who do wrong.”
58. “This is what we rehearse unto thee of the Signs and the Message of Wisdom.”
59. The similitude of Jesus before Allah is as that of Adam; He created him from dust, then said to him: “Be”. And he was.
60. The Truth (comes) from thy Lord alone; so be not of those who doubt.

Column 3

41 – Zekeriyya: “Rabbim! (oğlum olacağına dair) bana bir alâmet ver” dedi. Allah da buyurdu ki: “Senin için alâmet, insanlara üç gün, işaretten başka söz söyleyememendir. Ayrıca Rabbini çok an, sabah akşam tesbih et”.

42 – Hani melekler: “Ey Meryem! Allah seni seçti, seni tertemiz yarattı ve seni dünya kadınlarına üstün kıldı.

43 – Ey Meryem! Rabbine divan dur ve secdeye kapan ve rüku’ edenlerle beraber rüku’ et” demişlerdi.

44 – İşte bu, sana vahyettiğimiz gayb haberlerindendir. (Yoksa) “Meryem’i kim himayesine alıp koruyacak?” diye kalemlerini (kur’a için) atarlarken sen yanlarında değildin. (Bu hususta) Tartışırlarken de yanlarında bulunmadın.

45 – Melekler şöyle demişti: “Ey Meryem! Allah sana kendisinden bir kelimeyi müjdeliyor ki, adı Meryem oğlu İsa Mesih’dir; dünyada da ahirette de itibarlı, aynı zamanda Allah’a çok yakınlardandır.

46 – Beşikte de, yetişkin çağında da insanlarla konuşacak ve iyilerden olacaktır.

47 – (Meryem): “Ey Rabbim, bana bir beşer dokunmamışken benim nasıl çocuğum olur?” dedi. Allah: “Öyle ama, Allah dilediğini yaratır, bir şeyin olmasını dilediğinde ona sadece ‘ol!’ der, o da hemen oluverir.” dedi.

48 – Allah ona kitab (okuma ve yazmay)ı, hikmeti ve Tevrat ile İncil’i öğretir.

49 – Allah onu İsrailoğullarına (şöyle diyecek) bir peygamber olarak gönderir: “Şüphesiz ki ben size Rabbinizden bir âyet (mucize, belge) getirdim: Size, kuş biçiminde çamurdan birşey yaparım da içine üflerim, Allah’ın izniyle o, kuş olur; anadan doğma körü ve alacalıyı iyileştiririm ve Allah’ın izniyle ölüleri diriltirim. Evlerinizde ne yiyor ve neleri biriktiriyorsanız size haber veririm”.

50 – “Önümdeki Tevrat’ı doğrulayıcı olarak ve size haram kılınan bazı şeyleri helal kılmak için (geldim) ve Rabbiniz tarafından size bir mucize getirdim. Artık Allah’tan korkun da bana uyun”.

51 – “Şüphesiz Allah, benim de Rabbim, sizin de Rabbinizdir. Onun için hep O’na kulluk edin! İşte bu, doğru yoldur”.

52 – İsa onların inkârlarını hissedince: “Allah yolunda yardımcılarım kim?” dedi. Havariler: “Allah yolunda yardımcılar biziz. Allah’a iman ettik. Şahit ol ki, biz muhakkak müslümanlarız.” dediler.

53 – Ey Rabbimiz, senin indirdiğine iman ettik, o peygambere de uyduk. Artık bizi şahidlerle beraber yaz.

54 – Onlar hileye başvurdular, Allah da onların tuzağını boşa çıkardı. Allah hileleri boşa çıkaranların en hayırlısıdır.

55 – O zaman Allah şöyle dedi: “Ey İsa, şüphesiz ki seni öldüreceğim, seni kendime yükselteceğim ve seni inkârcılardan temizleyeceğim. Hem sana uyanları, kıyamete kadar o küfredenlerin üstünde tutacağım. Sonra dönüşünüz banadır, ayrılığa düştüğünüz hususlarda aranızda hükmedeceğim”.

56 – “İnkâr edenlere gelince, onlara dünyada da, ahirette de şiddetli bir şekilde azab edeceğim, onların hiçbir yardımcıları da olmayacaktır”.

57 – “İman edip iyi işler yapanlara gelince, Allah onların mükafatlarını tastamam verecektir. Allah zalimleri sevmez”.

58 – İşte bu sana okuduğumuz, âyetlerden ve hikmetli Kur’ân’dandır.

59 – Doğrusu Allah katında İsa’nın (yaratılışındaki) durumu, Âdem’in durumu gibidir; onu topraktan yarattı, sonra ona “ol!” dedi, o da oluverdi.

60 – Bu hak (gerçek) senin rabbindendir, o halde şüphecilerden olma

A'li İmran

61 – Malumatıg tır umyow bad ınê, kum bıgêruw tıd fek biyeruw piy se (muınaqeşı bıkeruw se),(Yinra) vajıg: “Biyerên, ma vênd lajun xuıw o şıma vêndê lajun xuı, ma vênd ciniyun xuıw o şıma vêndê ciniyun xuı, ma vênd xuıw o şıma vêndê xuı, barcınê zi ma yow binunır le’net bıker; Le’nêt Humê (zi) ma qê zuırkerunır bı waz”.

62 – Hanik aya qıssawag (qê İsê’ri vajyêna o) hıeqiqata aya ınawa. Bie Humê yownê ilah çinikuw. Muıheqeqıg e’zamêt Humê zahf piluw o (Wuı) wahar hiıkmêtow.

63 – Eg yin(Hıeqra)rı çarnên se, Bie şêk/şuıpig Huma,ayig xrabi vejên(ayig miyun cêmyetıd fitnı vejên) aynuni zahf hol zunuw.

64 – Vajıg: Ya êhl kıtab! Qalag bênatê ma wo şımadi zêpiwa (şıma zi) aya qal dıma bierên. Bie Humê, ma çoyir(ı zi) qullati meker, ma yow çikı zi Yir şierık metepışn,o (miyun mara) tikiyiyê ma zi ay tikiyunê mawa binun, wa Humê ca nivêrdow o xuıri ilah nikêri. Eg yin hênê (ınêra)rı çarna se, vajênıg:“Şahad bên, ma Bısılmunêy”.

65 – Ya êhl kıtab! İbrahim ser şıma çıra muınaqêşı kên? Hıelbık Torat o İncıl’ı zi yira pê umyêb war. Şıma qet xuı ver niquên?(tırkiyê qetxuı ver niquên:Siz hiç düşünmüyor musunuz?)

66 – Hanik şıma inayê. Hêla çıkog şıma ser tikiy zunayê, ayê ser şıma muınaqeşı ke, êla ow çikog şıma yê çik nizuni, çıra şıma ayê ser(ı zi) muınaqeşı kêni? Huma zun, şıma nizuni.

67 – İbrahim, ni yahudib, ni zi nasranib(xristiyunıb); Labelê wuı, hıenif yow Bısılmunıb, muışrıgunra zi nib.

68 – Raştê ınêd ayig hê nızdiyê İbrahim’ıd, ayig bên tabiy yı ayi, ın Piyexmer o ay êhl imunêy. Huma zi wuêli, ın mu’minunow.

69 – Ehl kıtabra yow yow ğurıbê yin waştıg şıma rêyıra bı vêji, hıelbık hıel yin tênıka xuı rêyıra vejêni o yin şuır ınêdı zi ni bêniy.

70 – Ya êhl kıtab! şıma(hıeqiqat) vinênow, qê şıma hênê ayetun Humê’y hê ınkar kên?

71 – Ya êhl kıtab! Çıra şıma hıeq o batıl kêni timuna o qêsta (tırkiyê qêsta:bile bile) hıeqiqat nımnêni?

72 – Ehl kıtabra yow ğurıb va: “Owuıg mu’minunır umyow wuar ayiri, vêrniyê ruêjid imun bıkerên, pêrniyê ruêjidi zi inkar bıkerên, bêlka yin pê ınê (din xuıra) têpya agêri.”

73 – “O,(yin va:) Ayig tabiy din şımayê bie aynun, qen’at çoyir mekerên” Vajıg: “Bie şêk, rêyow raşt, rêyê Humê’wo”. (Yin xuı miyunıd va): “Inıg diyow şıma zê ınun (eg vajya se)diyow yownê kesunı zi, ya zi yin huızır Humê’di şıma ser dêlil uni (şıma qet’a qen’at xuı ınê ser miyarên.) Vajıg: “Holi ha Humê destıda, aya (holi), Wuı kum bıwazuw dun ayi. Rehmê Humê zahfa, Wuı her çiy heq ser zunuw.”.

74 – Rehmê Xuı, Wuı kum bıwazuw dun ayi. Huma wahar holiya pil o ikrumow.

75 – Ehl kıtabra otirê yin êstig, tı pê baruna mal têslim bı kêri yi se, wuı ayêra çikı zi ni kêmnenuw o têpya dunu (wahar yê). Labelê otirê yini zi êstig, tı yow dinar teslim yi bıkêr, hıetuna tı yi ser pay ni vındêr se, wuı ayê têpya nidun tı. Yi ınê sera zi ina vuni:“Ummîyun ser kerdenê mara, mari tawê çinikuw.” O, yin, qêsta (tırkiyê qêsta:bile bile) vera Humê zuir kêni.

76 – Nie xêr, Kum suêz xuı biyaruw ca o xrabiyra xuı bı pawu se, Huma zi yinra(ayig xuı xrabiyra pawên aynunra) hıes kenu.

77 – Ayig suezıg dow Humê o Humê ser sund wuenduw o ınunı zi tikiy perun vera ruetuw, ın êst ya, axretıdı zi ınunir yow bar çinika; Huma, ruêj qêyumıd ınunid qet’a qal nikenuw o yin (guınun yinra zi) pakı nikenuw. Qê yinır yow e’zabêkow grun(e’zabêkow pil) estuw.

78 – Kitap ehlinden öyle bir güruh da vardır ki, siz onu kitaptan sanasınız diye, dillerini kitaba doğru eğip bükerler. Halbuki o, kitaptan değildir. “Bu, Allah katındandır.” derler; oysa o, Allah katından değildir. Allah’a karşı, kendileri bilip dururken, yalan söylerler.

79 – İsununra yow kêsirı zi, ehndêkag kıtabow, huıkımow , piyexmêri, Humê’yra diyawa yi o, wuı bad ınê vuırz o isununra vajuw:”Humê ca bıverdên o quıl mı bên.” ınqêdıra yow vatış, cir ni bena hol.(tırkiyê cir ni bena hol:yakışmaz).Labelê ın qêdıra yow vatış cir dahanê bena hol onun: “Kıtabıg şıma wunên o, tıra çoy muısnêni, layiqiyê ay kıtab ser, Humê’yır quılêkê xalısı bên.

 

80 – O, Wuı şımari ınê zi emır nikenu: “Melekun o piyexmerun, xuıri ilah bı tepşên.” Bad Bısılmunbiyayişê şıma, wuı sêni şımari inkari emır bıkeruw? (wuı şımari inkari emır nikenuw).

 

Column 2

 

sssssssssssssssssssssssss

 

 

61. If anyone disputes in this matter with thee, now after (full) knowledge Hath come to thee, say: “Come! let us gather together,- our sons and your sons, our women and your women, ourselves and yourselves: Then let us earnestly pray, and invoke the curse of Allah on those who lie!”
62. This is the true account: There is no god except Allah. and Allah – He is indeed the Exalted in Power, the Wise.
63. But if they turn back, Allah hath full knowledge of those who do mischief.
64. Say: “O People of the Book! come to common terms as between us and you: That we worship none but Allah; that we associate no partners with him; that we erect not, from among ourselves, Lords and patrons other than Allah.” If then they turn back, say ye: “Bear witness that we (at least) are Muslims (bowing to Allah’s Will).”
65. Ye People of the Book! Why dispute ye about Abraham, when the Torah and the Gospel Were not revealed till after him? Have ye no understanding?
66. Ah! Ye are those who fell to disputing (even) in matters of which ye had some knowledge! But why dispute ye in matters of which ye have no knowledge? It is Allah Who knows, and ye who know not!
67. Abraham was not a Jew nor yet a Christian; but he was true in Faith, and bowed his will to Allah’s (which is Islám), and he joined not gods with Allah.
68. Without doubt, among men, the nearest of kin to Abraham, are those who follow him, as are also this Prophet and those who believe: And Allah is the Protector of those who have faith.
69. It is the wish of a section of the People of the Book to lead you astray. But they shall lead astray (not you), but themselves, and they do not perceive!
70. Ye People of the Book! Why reject ye the Signs of Allah, of which ye are (yourselves) witnesses?
71. Ye People of the Book! Why do ye clothe truth with falsehood, and conceal the truth, while ye have knowledge?
72. A section of the People of the Book say: “Believe in the morning what is revealed to the believers, but reject it at the end of the day; perchance they may (themselves) turn back;
73. “And believe no one unless he follows your religion.” Say: “True guidance is the Guidance of Allah. (Fear ye) lest a revelation be sent to someone (else) like unto that which was sent unto you? or that those (receiving such revelation) should engage you in argument before your Lord?” Say: “All bounties are in the hand of Allah. He granteth them to whom He pleaseth: And Allah careth for all, and He knoweth all things.”
74. For His Mercy He specially chooseth whom He pleaseth; for Allah is the Lord of bounties unbounded.
75. Among the People of the Book are some who, if entrusted with a hoard of gold, will (readily) pay it back; others, who, if entrusted with a single silver coin, will not repay it unless thou constantly stoodest demanding, because, they say, “there is no call on us (to keep faith) with these ignorant (people).” But they tell a lie against Allah, and (well) they know it.
76. Nay, – Those that keep their plighted faith and act aright,-verily Allah loves those who act aright.
77. As for those who sell the faith they owe to Allah and their own plighted word for a small price, they shall have no portion in the Hereafter: Nor will Allah (Deign to) speak to them or look at them on the Day of Judgment, nor will He cleans them (of sin): They shall have a grievous penalty.
78. There is among them a section who distort the Book with their tongues: (As they read) you would think it is a part of the Book, but it is no part of the Book; and they say, “That is from Allah,” but it is not from Allah. It is they who tell a lie against Allah, and (well) they know it!
79. It is not (possible) that a man, to whom is given the Book, and Wisdom, and the Prophetic Office, should say to people: “Be ye my worshippers rather than Allah’s”: On the contrary (he would say) “Be ye worshippers of Him (Who is truly the Cherisher of all): For ye have taught the Book and ye have studied it earnestly.”
80. Nor would he instruct you to take angels and prophets for Lords and patrons. What! would he bid you to unbelief after ye have bowed your will (to Allah in Islám)?

Column 3

61 – Sana (gerekli) bilgi geldikten sonra artık kim bu konuda seninle tartışacak olursa, de ki: “Gelin, oğullarımızı ve oğullarınızı, kadınlarımızı ve kadınlarınızı, kendimizi ve kendinizi çağıralım, sonra da lanetleşelim; Allah’ın lanetinin yalancılara olmasını dileyelim”.

62 – İşte (İsa hakkında söylenen) gerçek kıssa budur. Allah’tan başka hiçbir tanrı yoktur. Muhakkak ki Allah çok güçlüdür ve hikmet sahibidir.

63 – Eğer (haktan) yüz çevirirlerse, şüphesiz ki Allah bozguncuları çok iyi bilendir.

64 – De ki: Ey kitap ehli! Sizinle bizim aramızda ortak olan bir söze geliniz. Allah’tan başkasına kulluk etmeyelim, O’na hiçbir şeyi eş tutmayalım ve Allah’ı bırakıp da kimimiz kimimizi ilâhlaştırmasın. Eğer onlar yine yüz çevirirlerse, deyin ki: “Şahit olun biz müslümanlarız”.

65 – Ey Kitap ehli! İbrahim hakkında niçin tartışıyorsunuz? Oysa Tevrat da, İncil de ondan sonra indirilmiştir. Siz hiç düşünmüyor musunuz?

66 – İşte siz böylesiniz. Haydi biraz bilginiz olan şey hakkında tartıştınız, ya hiç bilginiz olmayan şey hakkında niçin tartışıyorsunuz? Allah bilir, siz bilmezsiniz.

67 – İbrahim, ne yahudi, ne de hıristiyandı; fakat o, Allah’ı bir tanıyan dosdoğru bir müslümandı, müşriklerden de değildi.

68 – Doğrusu onların İbrahim’e en yakın olanı, ona uyanlar, şu Peygamber ve iman edenlerdir. Allah da müminlerin dostudur.

69 – Kitap ehlinden bir grup sizi saptırmak istediler, halbuki sırf kendilerini saptırıyorlar da farkına varmıyorlar.

70 – Ey kitap ehli! (gerçeği) gördüğünüz halde, niçin Allah’ın âyetlerini inkâr ediyorsunuz?

71 – Ey kitap ehli! Niçin hakkı batıla karıştırıyor ve bile bile gerçeği gizliyorsunuz?

72 – Kitap ehlinden bir grup: “Müminlere indirilene günün başlangıcında inanın, sonunda da inkâr edin, belki onlar da dönerler.” dedi.

73 – “Ve kendi dininize uyanlardan başkasına inanmayın” (dediler). De ki: “Şüphesiz doğru yol, Allah’ın yoludur”. (Onlar kendi aralarında): “Size verilenin benzerinin hiçbir kimseye verilmiş olduğuna, yahut Rabbinizin huzurunda sizin aleyhinize deliller getireceklerine” (de inanmayın dediler). De ki: “Lütuf Allah’ın elindedir, onu dilediğine verir. Allah, rahmeti bol olan, her şeyi hakkıyla bilendir”.

74 – Rahmetini dilediğine tahsis eder. Allah, büyük lütuf ve kerem sahibidir.

75 – Kitap ehlinden öylesi vardır ki, ona yüklerle mal emanet etsen, onu sana eksiksiz iade eder. Fakat öylesi de vardır ki, ona bir dinar emanet etsen, tepesine dikilip durmadıkça onu sana iade etmez. Bu da onların, “Ümmîlere karşı yaptıklarımızdan bize vebal yoktur.” demelerinden dolayıdır. Ve onlar, bile bile Allah’a karşı yalan söylerler.

76 – Hayır, kim sözünü yerine getirir ve kötülüklerden korunursa, şüphesiz Allah da korunanları sever.

77 – Allah’a verdikleri sözü ve yeminlerini az bir paraya satanlar var ya, işte onların ahirette bir payı yoktur; Allah kıyamet günü onlarla hiç konuşmayacak, onlara bakmayacak ve onları temizlemeyecektir. Onlar için acı bir azab vardır.

78 – Kitap ehlinden öyle bir güruh da vardır ki, siz onu kitaptan sanasınız diye, dillerini kitaba doğru eğip bükerler. Halbuki o, kitaptan değildir. “Bu, Allah katındandır.” derler; oysa o, Allah katından değildir. Allah’a karşı, kendileri bilip dururken, yalan söylerler.

79 – İnsanlardan hiçbir kimseye, Allah kendisine kitap, hüküm ve peygamberlik verdikten sonra, kalkıp insanlara: “Allah’ı bırakıp bana kul olun.” demesi yakışmaz. Fakat onun: “Öğrettiğiniz ve okuduğunuz kitap gereğince Rabb’e halis kullar olun” (demesi uygundur).

80 – Ve O size: “Melekleri ve peygamberleri tanrılar edinin.” diye de emretmez. Siz müslüman olduktan sonra, size hiç inkârı emreder mi?

A'li İmran

81 – Huma, Piyexmerun xuıra ina yow suez guıretıb, vatıb: “Buniyên, Mı kıtabow hıikmet dow şıma, bad ınun, ow(kıtab)ıg how vêr şımadow tesdıqiyê ay ser eg şımari yow piyexmer umı se, muıheqeq yiri imun bıkerên o şıma gera yıri hembêri bıkêri! Şıma ınê kawuıl kerda? O, şıma ına xuısısıd ın ehd mıwo grun guıretuw xuı ser?” Yinı zi va: “Ma qawuıl ke” (Huma zi yinra) vatıg: “Owtirow se şahad bên, Ez zi pa şımawa ay şahadunrawa”.

82 – Him kum bad ınê têpya agêr se, wa bızunig yini, ayig rêyıra vêjyê ayi xuıyi.

83 – Yin, bie din Humê, hê gêrêni yow ne (din)? Hıelbık hıel ıerd o ıezmunıd çıta estuw se, piyorê yin, bı wuazi zi ni wuazi zi, vêr Yidi, mil xuı kêni çot o, têpya çarniyên a o, şini vêr yi.

84 – Vajıg: “Ma Humê’yır, owuıg mar umyow wuar ma ay(Qur’un’)ir,İbrahim’ır, İsmail’ır, İshaq’ir, Yakub’ir o, ayig tuernuni yinir umyê wuar ma aynunir, ayig Muısê’wo, İsê’wo o, ay piyexmerunig Rabb yinra diyow yin, ma aynunir imun kerduw. Ma bênat yınıdi yow ferq ni vinêni, Ma (tênıka) têslim Yi bi(Têslim Humê’y).”

85 – Kum bie İslum bı gêruw yownê din se, aya, yira qet’a kawuıl nibena o wuı, ayig axretıd zırar kêni aynunraw.

86 – Aya mıletıg bad imuni, bad “Piyexmer hıequw” bad şahdiyê ınê ser o ehndêg dêlila zelalıg yinır umyawa bad ınun, eg bı quêriy miyun inkari se, Huma hin ina yow mılet, sêni anuw rêyow raşt ser? Huma, qeflê zalımun ni erzenuw rêyow raşt ser.

87 – Hanik cezê ınun ınawag, Le’nêt Humê’wo, melekuno, le’nêt piyorê isunun, how yin serawa.

88 – Yin miyun ınêdi (miyun ına le’netıdi)ebedıl ebed munêni. Yinra ni ın e’zab kêmyenuw, ni zi unyenuw riy yinra.

89 – Hama kumıg ınêra pê towbı bıkerow o, salehunrab se,zobi ınê.(Tırkiyê zabi ınê: bu başka). Bie şêk Huma, Ğefur o Rehiymuw(Wahar zahf e’fow o zahf pawıtişow).

90 – Bie şêk ayig bad imun xuıra pê koti miyun yow kuıfıri se o, barcınê zi kuıfır xuı zi ziyednowu se, towbê aynuni, qet’a kawuıl nibenuw. Hanik ıni ayig rêyıra vêjyê ayi xuıyi (ıni hê miyun yow sapqınidê).

91 – Muıheqeq aynunıg inkâr kerduw o ayig kâfıri ser mêrdi ayi, zêrdig pê yin riy ıerd benuw pır yin ehndêk fidye zi bıdi se, qet!a ınunra yowyê yi zi hênê yinra kawuıl nibena. Hanik ow e’zabêkow êlim (e’zabêkow çetın) qê ın unow. (Ow ruej,)Yow hembêr ınuni zi çinikuw.

92 – Çikog şıma yinra hıeskêni aynun şıma (rêyê Humê’di) hıetana xerc nikêri se, qet’a şıma ni rasêni holiy. Şıma ina çıta xerc bıkêri se, Huma ayê layiqi ser zun.

93 – Wextag Towrat hama ni umıb wuar ow wext, çikog İsrail(Ya’qub) xuıri kerdıb hıerum bie aynun, piyorê wuer, duêl İsrail’ır hıelalıb. Vajıg: “Eg şıma ayig raşta vuni şıma aynunrayi se, de hadê Towrat biyarê o bıwunê”.

94 – Kum ınêra pê vera Humê, Humê ser zuır bıkeruw se, hanik ayi zalımêkê xuıyê.

95 – Vajıg: “Huma raşt(ê ınê) vatuw. Owtirow se, ow din İbrahim’ıg Humêyra vêjyow, (şıma zi) tabiy ay din bıbên. Wuı muışrıgunra niyeb”.

96 – Bie şêk ow kêyow en vêrinıg qê isununır vırazyow owı, how Mekı’dow, (o) wuı, qê piyorê e’lemunır yow yenê hidayêtow (Tırkiyê yenê hidayet: hidayet kaynağı) o wuı Bêytullahuw (Ka’bı’wu o), zahf cêyêkow muıbarekuw.

97 – Yidı dêlilêkê zelal (o), maqum İbrahim estuw. Kum şiyeruw zerê ujê,wuı quenuw miyum yow şênayi.(Tırkiyê şênayi:güvende olmak) Ayig yow rêyı vinow o qê hıeja şini Bêyt se, ına Humê’yra isunun ser yow hıeqa(yow farza). Kum inkâr bıkeruw se, bie şêk (wa bızunıg) Huma ınêra muıstağniyuw(mehtaj çoyi zi, mehtaj çiki zi niyuw).

98 – Vajıg: “Ya êhl kıtab! Huma’wuıg kerdenê şıma vinenuw, qê şıma ayetun Humê inkar kenow vındêni?”

99 – Vajıg: “Ya êhl kıtab! Şıma hıeqiqat vinenow o zuni zi, qê şıma hênê gêrêni rêyê Humê çot bı muêjnowo o, şıma ın qêdıra mu’minun rêyıra bıçarni a?Huma kerdenê şımara bie xever niyuw.”

100 – Ya êhl imuni! Ayig kıtab diyow yin, şıma ğurubê aynunra tabiy kum yowyê yinib, yin bad imun şımara şıma çarnên a kêni kafır.

Column 2

 

sssssssssssssssssssssssss

 

 

81. Behold! Allah took the covenant of the prophets, saying: “I give you a Book and Wisdom; then comes to you a messenger, confirming what is with you; do ye believe in him and render him help.” Allah said: “Do ye agree, and take this my Covenant as binding on you?” They said: “We agree.” He said: “Then bear witness, and I am with you among the witnesses.”
82. If any turn back after this, they are perverted transgressors.
83. Do they seek for other than the Religion of Allah? – while all creatures in the heavens and on earth have, willing or unwilling, bowed to His Will (accepted Islám), and to Him shall they all be brought back.
84. Say: “We believe in Allah, and in what has been revealed to us and what was revealed to Abraham, Ismail, Isaac, Jacob, and the Tribes, and in (the Books) given to Moses, Jesus, and the Prophets, from their Lord: We make no distinction between one and another among them, and to Allah do we bow our will (in Islám).”
85. If anyone desires a religion other than Islám (submission to Allah), never will it be accepted of him; and in the Hereafter He will be in the ranks of those who have lost.
86. How shall Allah Guide those who reject Faith after they accepted it and bore witness that the Messenger was true and that Clear Signs had come unto them? but Allah guides not a people unjust.
87. Of such the reward is that on them (rests) the curse of Allah, of His angels, and of all mankind;-
88. In that will they dwell; nor will their punishment be lightened, nor respite be their (lot);-
89. Except for those that repent (even) after that, and make amends; for verily Allah is Oft-Forgiving, Most Merciful.
90. But those who reject Faith after they accepted it, and then go on adding to their defiance of Faith,- never will their repentance be accepted; for they are those who have (of set purpose) gone astray.
91. As to those who reject Faith, and die rejecting,- never would be accepted from any such as much gold as the earth contains, though they should offer it for ransom. For such is (in store) a penalty grievous, and they will find no helpers.
92. By no means shall ye attain righteousness unless ye give (freely) of that which ye love; and whatever ye give, Allah knoweth it well.
93. All food was lawful to the Children of Israel, except what Israel (Jacob) made unlawful for himself, before the Torah (of Moses) was revealed. Say: “Bring ye the Torah and study it, if ye be men of truth.”
94. If any, after this, invent a lie and attribute it to Allah, they are indeed unjust wrong-doers.
95. Say: “Allah speaketh the Truth: follow the religion of Abraham, the sane in faith; he was not of the Pagans.”
96. The first House (of worship) appointed for men was that at Bakka: Full of blessing and of guidance for all the worlds.
97. In it are Signs Manifest; (for example), the Station of Abraham; whoever enters it attains security; Pilgrimage thereto is a duty men owe to Allah,- those who can afford the journey; but if any deny faith, Allah stands not in need of any of His creatures.
98. Say: “O People of the Book! Why reject ye the Signs of Allah, when Allah is Himself witness to all ye do?”
99. Say: “O ye People of the Book! Why obstruct ye those who believe, from the path of Allah, seeking to make it crooked, while ye were yourselves witnesses (to Allah’s Covenant)? But Allah is not unmindful of all that ye do.”
100. O ye who believe! If ye listen to a faction among the People of the Book, they would (indeed) render you apostates after ye have believed!

A'li İmran

81 – Allah peygamberlerden şöyle söz almıştı: “Andolsun ki size kitab ve hikmet verdim, sonra yanınızda bulunan (kitaplar)ı doğrulayıcı bir peygamber geldiğinde ona muhakkak inanacak ve ona yardım edeceksiniz! Bunu kabul ettiniz mi? Ve bu hususta ağır ahdimi üzerinize aldınız mı?” demişti. Onlar: “Kabul ettik” dediler. (Allah da) dedi ki: “Öyleyse şahit olun, ben de sizinle beraber şahit olanlardanım”.

82 – Artık bundan sonra her kim dönerse, işte onlar yoldan çıkmışların ta kendileridir.

83 – Onlar, Allah’ın dininden başkasını mı arıyorlar? Halbuki göklerde ve yerde ne varsa hepsi, ister istemez O’na boyun eğmiştir ve O’na döndürülüp götürüleceklerdir.

84 – De ki: “Allah’a, bize indirilen (Kur’ân)e, İbrahim’e, İsmail’e, İshak’a, Yakub’a ve torunlarına indirilene, Musa’ya, İsa’ya ve peygamberlere Rablerinden verilenlere inandık. Onların arasında hiçbir fark gözetmeyiz, biz O’na teslim olmuşlarız”.

85 – Kim İslâm’dan başka bir din ararsa ondan asla kabul edilmeyecek ve o ahirette de zarar edenlerden olacaktır.

86 – İnandıktan, Peygamber’in hak olduğuna şehadet ettikten ve kendilerine açık deliller geldikten sonra, inkâra sapan bir milleti Allah nasıl doğru yola eriştirir? Allah zalimler güruhunu doğru yola iletmez.

87 – İşte onların cezaları, Allah’ın, meleklerin, insanların hepsinin laneti onların üzerlerindedir.

88 – Onlar bu (lanetin) içinde ebedî kalacaklardır. Kendilerinden ne bu azab hafifletilir, ne de yüzlerine bakılır.

89 – Ancak bundan sonra tevbe edip kendini düzeltenler başka. Şüphesiz ki Allah, çok bağışlayan ve çok esirgeyendir.

90 – Şüphesiz imanlarının arkasından küfreden, sonra da küfrünü artırmış olanların tevbeleri asla kabul olunmaz. İşte onlar sapıkların ta kendileridir.

91 – Muhakkak ki inkâr edenler ve kâfir oldukları halde de ölenler, yeryüzü dolusu altın fidye verseler bile hiç birisinden asla kabul edilmeyecektir. İşte dayanılmaz azab onlar içindir. Onların hiçbir yardımcıları da yoktur.

92 – Sevdiğiniz şeylerden (Allah yolunda) harcamadıkça, gerçek iyiliğe asla erişemezsiniz. Her ne harcarsanız Allah onu hakkıyla bilir.

93 – Tevrat indirilmeden önce, İsrail (Yakub)in kendisine haram kıldığı dışında, yiyeceklerin hepsi İsrailoğullarına helal idi. De ki: “Eğer doğrulardan iseniz, haydi Tevrat’ı getirip okuyun”.

94 – Kim bundan sonra Allah’a karşı yalan uydurursa, işte onlar zalimlerin ta kendileridir.

95 – De ki: “Allah doğru söylemiştir. Öyle ise dosdoğru, Allah’ı birleyici olarak İbrahim’in dinine uyun. O, müşriklerden değildi”.

96 – Şüphesiz insanlar için kurulan ilk mabed, Mekke’deki çok mübarek ve bütün âlemlere hidayet kaynağı olan Beyt (Kabe)dir.

97 – Onda apaçık deliller, İbrahim’in makamı vardır. Oraya giren güvene erer. Ona bir yol bulabilenlerin Beyt’i haccetmesi Allah’ın insanlar üzerinde bir hakkıdır. Kim inkâr ederse, şüphesiz Allah bütün âlemlerden müstağni (kimseye muhtaç değil, her şey ona muhtaç)dir.

98 – De ki: “Ey kitap ehli! Allah yaptıklarınızı görüp dururken niçin Allah’ın âyetlerini inkâr ediyorsunuz?”

99 – De ki: “Ey kitap ehli! Gerçeği görüp bildiğiniz hâlde niçin Allah’ın yolunu eğri göstermeye yeltenerek müminleri Allah’ın yolundan çevirmeye kalkışıyorsunuz? Allah yaptıklarınızdan habersiz değildir”.

100 – Ey iman edenler! Kendilerine kitap verilenlerden herhangi bir gruba uyarsanız, imanınızdan sonra sizi döndürüp kâfir yaparlar.

A'li İmran

101 – Ayêt Humê’yig hê şımari wunyêni o piyexmerı zi hama how miyun şımadow, (ın wazyetıd) şıma sêni quêni miyun inkar? Kum holahol Humê’wa bıbestiyuw se, (wuı) qet’i ser rasyow rêyow raşti ser.

102 – Ya êhl imun! Layiqiyê yi ser Humê’yra bıtersên o tênıka Bısılmunıti ser gun bıdên.

103 – Şıma piyor piya qayim yow qêdı bıduısên lêy Humê’yra(bı duısên kıtab yira,din yira). Letêy mebên o cieser mequên. Ni’mêt Humê’wuıg how şıma ser ayê ğıyalı bıkên. Hanik (yow wext) şıma yow binunıri duışmenib o Yi, qêlb şıma yow binunra ke nızdi(umiş ke, ard pi). Hanik şıma pê (ın) ni’mêt Yi bib brêy yow binun. Hênê wextag şıma kıştê çalê yow adırıdib o, ujara Yi şıma xelısnab. Hanik Huma ayetun xuı ın qêdıra zelali ser şımara vunıg, wa şıma pê ınun, biyêri rêyow raşt ser.

104 – Miyun şımadi ayig çoyi dehwuêt xêr kêni wa aynunra yow qêlê şıma bıbug, wa yin (ısununir)holi emır bıkêri o xrabira zi çoy men bıkêri. Hanik ayig rasên xellas, ayi ınê.

105 – Ayig ay delilêkê zelal (dêlilêkê e’lêni) yinir umyê o, bad ınun yin biy letê o yin yow binunra cie ser koti, şıma zi zê ınun mebên. Hanik qê ınuni yow e’zabêkow pil estuw.

106 – Ow ruej tikiy riy êsti bên spiy (berıqyên), tiki riyı zi bên sia. Ayig riy yin biyuw sia aynunra (vajyenug): “Şıma bad imun xuıra pê koti miyun kuıfır? Owtiro se, ın inkar xuı vera de bıunên tum e’zab.”

107 – Ayig riy yin spiwu (berıqyenuw ma)biêy aynuni se, (yin)hê miyun rehmê Humê’de. Yin ujad, ebedılebed munêniy.

108 – In ayêtig ma hê tır yow hıeqiqati ser wuınêni ıni ayêt Humê’yê. Huma niwazenuw e’lemunır çikı zi nehıeqiy bıkeru.

109 – Ierd o ıezmunıd çıta estuw se piyorê yin ınê Humê’yê. Piyorê guırun çarniyêni hêt Humê’yra.

110 – Şıma, aya ummetıg qê isununır umyawa miyun aynunra en xerınê yinê. (Şıma)Holi emır kên, xrabira çoy çarnêni a o, Humê’yır imun kêni. Ehl kıtabı zi eg imun bıkerdên se, helbet ına yinir dahanê bên (kara) xeri. Miyun yinıd êhl imunı zi êsti, labelê zahfiyê yin rêyıra vêjyêy.

111 – Yin bie êzyet nişkêni tawêy zara bıdi şıma. Eg vera şıma hıerb runi se, yin pê xuı çarnêni a remêni. Barcınê yinır hembêri zi nibena.

112 – Yin çadi bımuni se wa bımun,bie ayig duısê lê Humê’wa aynunow, bie ayig koti bin yeşê ısunun (bısılmunun)bie ınun, damğê zillêti diyawa yin(piyorun)ır. Yin gınê ğezêb Humê’yır o damğê feqiri zi diyawa yinır. Sebêb ınun ınawag, yin neheqiy ser piyexmêrun kıştên o yin ayetun Humê’y inkar kerdên. Bie ınun yin (vera Humê’y) sarı dên wuera o yin hıeddra zi vêjyêb.

113 – Piyorê yini zêpiy niy. Ehl kıtabra rêyow raşt ser yow qeflê yinı zi estag, ayi miyun tikiy se’etun şewıd şiniy sejdıwo ayetun Humê’y wunêni.

114 – (Ay şewıdhl kıtab) Huma o axrêtır mun kêni, holiy emır kêni, xrabiyra (çoy) çarnêni a, kara xêri ser yow binunıd hê yarışıdê. Hanik ıni, isunêkê holunrayi.

115 – Yin xêri ser çıta bıkêri se, (ına karê yin hêt Humê’ra)hina ni vêrdiyena(tırkiyê hina:karşılıksız’a). Huma, ayig layiqi ser yira xuı pawêni aynuni (hol) zunuw.

116 – Ayig inqâr kêni (ayi êst ya ay), ni mal yin, ni zi owlad yin, vêr Hunmê’di qet yow faydı ni duni yin. Yin, mılletê adırê; ujadi ebedılebed munêni.

117 – Çikog yin ına dinyad xerc kerduw wazyêt ıni, munenuw wazyêt ow hewawow serdınıg, seninig ow hewa dunuw rencê yinır o aya rencê yin mehf kenuw,zê wazyêt ın hewêwow. Huma zuılım yin nikerduw. Labelê yin, xuıw xuıri zuılım kêni.

118 – Ya êhl imun! Bie xuı, sır xuı çoy medên.Çımçıra yin, xrabiyê qê şımari xuı têpya niyêni, wazênig şıma miyun yow tengunidib. Rik-ı(tırkiyê rik-ı:kin) wo dışmenatiy fêk yin ser şınuw. Nımtıkê qêlb yini se dahanê pila. Eg şıma aqıl kêni se, Ma ayêt şımari kêrdi eşkırawo vati(Ma zelali ser vati).

119 – Hanik şıma otiri kêsig, şıma yinra hıes kên, hıel bık hıel yin şımara hıes nikên, şıma piyorê kıtab(un)ır imun kêni, yini se, wextag raşt şıma umyê se vuni;”ma zi imun ke”. Wextag xuıwo xuı mêndi zi se, rik-ıwog şımari gırıdowu(tırkiyê rik-ıwog şımari gırıdowu:size besledikleri kinden) têsir ayira serê gıştun xuı gaz kêni. Vajıg: “Rık-ê xuıra gever bên!”. Bie şêk/şuıpig Huma, ayê zerê sinun (ayê zerê qelbun) zunuw.

120 – Şımari yow holiy biyeruw se, ına zuar yina şına, şımari yow xrabı zi biyeruw se, pê ınê bêni şa. Eg şıma sabır bıkêri o Humê’yra layiqi ser bıtêrsi se, hıilê yinra qet’a yow zarar ni gınenuw şımar; Çımçıra Huma, duarmalê yin pê e’mêl yin guıretuw.

Column 2

 

sssssssssssssssssssssssss

 

 

101. And how would ye deny Faith while unto you are rehearsed the Signs of Allah, and among you lives the Messenger. Whoever holds firmly to Allah will be shown a way that is straight.
102. O ye who believe! Fear Allah as He should be feared, and die not except in a state of Islám.
103. And hold fast, all together, by the Rope which Allah (stretches out for you), and be not divided among yourselves; and remember with gratitude Allah’s favor on you; for ye were enemies and He joined your hearts in love, so that by His Grace, ye became brethren; and ye were on the brink of the pit of Fire, and He saved you from it. Thus doth Allah make His Signs clear to you that ye may be guided.
104. Let there arise out of you a band of people inviting to all that is good, enjoining what is right, and forbidding what is wrong: They are the ones to attain felicity.
105. Be not like those who are divided amongst themselves and fall into disputations after receiving Clear Signs: For them is a dreadful penalty,-
106. On the Day when some faces will be (lit up with) white, and some faces will be (in the gloom of) black: To those whose faces will be black, (will be said): “Did ye reject Faith after accepting it? Taste then the penalty for rejecting Faith.”
107. But those whose faces will be (lit with) white,- they will be in (the light of) Allah’s mercy: therein to dwell (for ever).
108. These are the Signs of Allah. We rehearse them to thee in Truth: And Allah means no injustice to any of His creatures.
109. To Allah belongs all that is in the heavens and on earth: To Allah matters return.
110. Ye are the best of peoples, evolved for mankind, enjoining what is right, forbidding what is wrong, and believing in Allah. If only the People of the Book had faith, it were best for them: among them are some who have faith, but most of them are perverted transgressors.
111. They will do you no harm, barring a trifling annoyance; if they come out to fight you, they will show you their backs, and no help shall they get.
112. Shame is pitched over them (like a tent) wherever they are found, except when under a covenant (of protection) from Allah and from men; they draw on themselves wrath from Allah, and pitched over them is (the tent of) destitution. This because they rejected the Signs of Allah, and slew the prophets in defiance of right; this because they rebelled and transgressed beyond bounds.
113. Not all of them are alike: Of the People of the Book are a portion that stand (for the right): They rehearse the Signs of Allah all night long, and they prostrate themselves in adoration.
114. They believe in Allah and the Last Day; they enjoin what is right, and forbid what is wrong; and they hasten (in emulation) in (all) good works: They are in the ranks of the righteous.
115. Of the good that they do, nothing will be rejected of them; for Allah knoweth well those that do right.
116. Those who reject Faith,- neither their possessions nor their (numerous) progeny will avail them aught against Allah. They will be companions of the Fire,- dwelling therein (for ever).
117. What they spend in the life of this (material) world may be likened to a wind which brings a nipping frost: It strikes and destroys the harvest of men who have wronged their own souls: it is not Allah that hath wronged them, but they wrong themselves.
118. O ye who believe! Take not into your intimacy those outside your ranks: They will not fail to corrupt you. They only desire for you to suffer: Rank hatred has already appeared from their mouths: What their hearts conceal is far worse. We have made plain to you the Signs, if ye have wisdom.
119. Ah! ye are those who love them, but they love you not,- though ye believe in the whole of the Book. When they meet you, they say, “We believe”: But when they are alone, they bite off the very tips of their fingers at you in their rage. Say: “Perish in your rage; Allah knoweth well all the secrets of the heart.”
120. If aught that is good befalls you, it grieves them; but if some misfortune overtakes you, they rejoice at it. But if ye are patient and do right, not the least harm will their cunning do to you; for Allah Compasseth round about all that they do.

A'li İmran

101 – Size Allah’ın âyetleri okunup dururken ve Allah’ın elçisi de aranızda iken nasıl inkâra saparsınız? Kim Allah’a sımsıkı bağlanırsa, kesinlikle doğru yola iletilmiştir.

102 – Ey iman edenler! Allah’tan, O’na yaraşır şekilde korkun ve ancak müslümanlar olarak can verin.

103 – Hep birlikte Allah’ın ipine (kitabına, dinine) sımsıkı sarılın. Parçalanıp ayrılmayın. Allah’ın üzerinizdeki nimetini düşünün. Hani siz birbirinize düşmanlar idiniz de, O, kalplerinizi birleştirmişti. İşte O’nun (bu) nimeti sayesinde kardeşler olmuştunuz. Yine siz, bir ateş çukurunun tam kenarında iken oradan da sizi O kurtarmıştı. İşte Allah size âyetlerini böyle apaçık bildiriyor ki, doğru yola eresiniz.

104 – İçinizden hayra çağıran, iyiliği emredip kötülükten men eden bir topluluk bulunsun. İşte kurtuluşa eren onlardır.

105 – Kendilerine apaçık deliller geldikten sonra parçalanıp ayrılığa düşenler gibi olmayın. İşte bunlar için büyük bir azap vardır.

106 – O gün bazı yüzler ağarır, bazı yüzler kararır. Yüzleri kararanlara: “İmanınızdan sonra küfrettiniz ha? Öyle ise inkâr etmenize karşılık azabı tadın” (denecektir).

107 – Yüzleri ağaranlara gelince, (onlar) Allah’ın rahmeti içindedirler. Onlar orada ebedî kalacaklardır.

108 – Bunlar Allah’ın, sana gerçek olarak okuyageldiğimiz, âyetleridir. Allah âlemlere hiçbir haksızlık etmek istemez.

109 – Göklerde ve yerde olanların hepsi Allah’ındır. Bütün işler Allah’a döndürülür.

110 – Siz insanlar için çıkarılmış en hayırlı ümmetsiniz. İyiliği emreder, kötülükten vazgeçirmeğe çalışır ve Allah’a inanırsınız. Kitap ehli de inansaydı kendileri için elbette daha hayırlı olurdu. İçlerinden iman edenler de var, ama pek çoğu yoldan çıkmışlardır.

111 – Onlar size eziyetten başka bir zarar veremezler. Eğer sizinle savaşmaya kalkışsalar, size arkalarını dönüp kaçarlar. Sonra kendilerine yardım da edilmez.

112 – Onlar nerede bulunurlarsa bulunsunlar, üzerlerine alçaklık damgası vurulmuştur. Meğer ki Allah’ın ipine ve insanlar (müminler)ın ahdine sığınmış olsunlar. Onlar Allah’ın hışmına uğradılar ve üzerlerine de miskinlik damgası vuruldu. Bunun sebebi, onların Allah’ın âyetlerini inkâr etmiş olmaları ve haksız yere peygamberleri öldürmeleridir. Ayrıca isyan etmiş ve haddi de aşmışlardı.

113 – Hepsi bir değildirler. Kitap ehli içinde doğruluk üzere bulunan bir ümmet (topluluk) vardır ki, gecenin saatlerinde onlar secdeye kapanarak Allah’ın âyetlerini okurlar.

114 – Allah’a ve ahiret gününe inanırlar, iyiliği emrederler, kötülükten vazgeçirmeye çalışırlar, hayır işlerinde de birbirleriyle yarışırlar. İşte onlar iyi insanlardandır.

115 – Onlar ne hayır işlerlerse karşılıksız bırakılmayacaklardır. Allah kendisinden gereği gibi sakınanları bilir.

116 – O inkâr edenler (var ya), onların ne malları, ne de evlatları, onlara Allah’a karşı hiçbir fayda sağlamayacaktır. Onlar, ateş halkıdır; orada ebedi kalacaklardır.

117 – Onların bu dünya hayatında harcadıklarının durumu, kendilerine zulmeden bir topluluğun ekinlerini vurup da mahveden kavurucu ve soğuk bir rüzgarın hali gibidir. Allah onlara zulmetmedi. Fakat kendileri, kendilerine zulmediyorlar.

118 – Ey iman edenler! Kendi dışınızdakilerden sırdaş edinmeyin. Çünkü onlar size fenalık etmekten asla geri kalmazlar, hep sıkıntıya düşmenizi isterler. Kin ve düşmanlıkları ağızlarından taşmaktadır. Kalplerinde gizledikleri ise daha büyüktür. Düşünürseniz, biz size âyetleri açıkladık.

119 – İşte siz öyle kimselersiniz ki, onları seversiniz, halbuki onlar sizi sevmezler, siz kitap(lar)ın hepsine inanırsınız, onlarsa sizinle buluştukları zaman “inandık” derler. Başbaşa kaldıkları zaman da kinlerinden dolayı parmaklarının uçlarını ısırırlar. De ki: “kininizle geberin!”. Şüphesiz ki Allah göğüslerin (gönüllerin) özünü bilir.

120 – Size bir iyilik dokunsa fenalarına gider, başınıza bir kötülük gelse onunla sevinirler. Eğer sabreder ve Allah’dan gereğince korkarsanız, onların hileleri size hiçbir zarar vermez; çünkü Allah onları kendi amelleriyle kuşatmıştır.

A'li İmran

121 – Hanik (Ya Mehemed) tı sêr sıwê rora qê bısımunun bıêrzi mêvzi herb, semêd ınê tı kiy xuıra vêjyêb. Huma, hıeq ser wahar eşnawıtiş o zunayiwo.

122 – Ow wext miyun şımara dı taxim(dı ğurıb) hin ça nimendıb xerıpnayişidib. Hıelbıkhıel Huma, hembêr aynunıb. (piyorê)İsunun, wa tênıka paştê xuı Humê şun (o) wa itibar Yi bıkêri.

123 – Welhıesıl, şıma (hıerb) Bedırid tengunidib o Huma bı hembêr şıma. Otirow se vera Humê me vınderênıg wa, ın qêdıra şıkır şıma biyeruw ca.

124 – Ow wext tı mu’minunra vatên: “Huma hirı hıenzar melekun qê hembêriya şımari şawuıt, ına şımari bes niya?

125 – Belê, eg şıma sabır bıkêriy o şıma (Humê’yra) bıtêrsi se, yin nışka (zi) biyêri şıma ser se, (hênê) Huma pê punc hıenzar melekun nişunıkerdun hembêri dun şıma.

126 – Huma, ınê tênıka qê yow muıjdi şımari kerda o wa qêlb şıma zi pê ınê mutmainıbuw, yi semêd ınêwa ina kerda. Hembêriy, tênıka ow Huma’wuıg tımotım wuı wahar ğalibiyêtow o wahar hıikmêtow, qat yirawa.

127 – (Huma ına hembêriy semêd ınêwa dunuw şımag, wa) ay êhl inkarra yow qeflê yin pê ınê perişunib o wa bie umuıdiser xuıwa dım agêriwo wa têpya şiyêri.

128 – In guırira tawê tıri niquenuw. (Huma), ya towbê ınuni qawuıl kenuw, ya zi semêd zuılımkariyê yinra, e’zab dunuw yin.

129 – Ierd o ıezmunıd çıta estuw se, piyorê yin ınê Humê’wo. Kumi bıwuazuw ayi e’f kenuw, kumi zi bıwazuw dun e’zabır. Huma, wahar zahf e’fow, wahar zahf pawutişow.

130 – Ya êhl imun! Fayit qat qat me ziyêdnêwo o me werên. Humê’yra xuı bı pawuênıg wa şıma bı xelisiy.

131 – Adırıg qê kafırunow ay adırra xuı bı pawên.

132 – Humê wo piyexmêrıri ita’at bıkerênıg, wa (Huma)şımarıri zi merhıemet bıkeruw.

133 – Hêt e’f Humê’y xuırawo o hêt ow cennetıg herayiyê yi guerê ıerd ow ıezmunawa o wuı qê ayig Humê’y xuıra layiqi ser tersên qê aynunıri biyuw hıezır, hıêt ay cenneta bı wazdên!

134 – Ay(ig Humê’y xuıra layiqi ser tersêni ay)i, hıelê herayi wo tengunid qê Humê’ya xerc kêni, yin ğerêz xuı tepşêni (o) isunun e’f kêni. Huma, ayig holi kêni aynunra hıes kenuw.

135 – O yin wextag kotiy miyun yow guınow xrabiy, ya zi wextag yin nêws xuıri zuılım kerd se, ow wext cadı zi Humê’y ani xuı vir o, qê guınun xuı vera, Humê’yra e’f wuazêni. Bie Humê’y Kum êşkenuw guınun e’f bıkeruw? Yow zi yin qêsta, kerdenê (guınun) xuıdi lıng nişuni xuı ver (ni kêni ê’nat).

136 – Hanik xelê aynun, Rabb yinra yinir yow meğfireta o, ow cennetıg bin yira ruı şınuw (o) yinıg ujad ebedılebed munêni, xelê yin ınawa. Xelê xewatkarun çı rında!

137 – Muıheqeqıg şımawa ver zahf hıedisêwo zahf şer’at umyê wo şiy. Ierd ser bıgêrên, bı uniyên wazyêt zuırkerun sêbiyuw,hêla ayê hêw bıvinên.

138 – In (Qur’un) qê isununır yow me’nawa (tırki açıklama’wa), ayig Humê xuıra layiqi ser tersêni qê aynunırı zi yow neshata o rêyow raşt muejnenuw aynuni.

139 – Xuı vera medên, meqehıryên, eg raşta zi şıma êhl imunê se, muıheqeq ayig hê sêr her kêsa ayi şımayê.

140 – Eg (Hıerb Uhıd’ıd) şımari yow bırindari umyawa se, (Hıerb Bedır’idi zi) aya xelqê yinıri zi otiri yow bırindari umyêb. Hanik ay ruejun owtiri, Ma miyun isununıd çarnêni vindêni.(Ina zi) qê ayig Humê’yır imun kêni pê aynuni ay binunra Ma cieser bıkerow o, Ma pê ınê şahadun bıvej, (ına zi) qê ınêwa. Huma, zalımunra hıes nikenuw.

Column 2

 

sssssssssssssssssssssssss

 

 

121. (Remember that morning) thou didst leave thy household (early) to post the faithful at their stations for battle: And Allah heareth and knoweth all things:
122. Remember two of your parties Meditated cowardice; but Allah was their protector, and in Allah should the faithful (ever) put their trust.
123. Allah had helped you at Badr, when ye were a contemptible little force; then fear Allah. thus may ye show your gratitude.
124. Remember thou saidst to the faithful: “Is it not enough for you that Allah should help you with three thousand angels (Specially) sent down?”
125. “Yea, – if ye remain firm, and act aright, even if the enemy should rush here on you in hot haste, your Lord would help you with five thousand angels clearly marked.
126. Allah made it but a message of hope for you, and an assurance to your hearts: (in any case) there is no help except from Allah. The Exalted, the Wise:
127. That He might cut off a fringe of the unbelievers or expose them to infamy, and they should then be turned back, frustrated of their purpose.
128. Not for thee, (but for Allah), is the decision: Whether He turn in mercy to them, or punish them; for they are indeed wrong-doers.
129. To Allah belongeth all that is in the heavens and on earth. He forgiveth whom He pleaseth and punisheth whom He pleaseth; but Allah is Oft-Forgiving, Most Merciful.
130. O ye who believe! Devour not usury, doubled and multiplied; but fear Allah. that ye may (really) prosper.
131. And fear the Fire, which is repaired for those who reject Faith:
132. And obey Allah and the Messenger; that ye may obtain mercy.
133. Be quick in the race for forgiveness from your Lord, and for a Garden whose width is that (of the whole) of the heavens and of the earth, prepared for the righteous,-
134. Those who spend (freely), whether in prosperity, or in adversity; who restrain anger, and pardon (all) men;- for Allah loves those who do good;-
135. And those who, having done an act of indecency to be ashamed of, or wronged their own souls, remember Allah, and ask for forgiveness for their sins,- and who can forgive sins except Allah? – and are never obstinate in persisting knowingly in (the wrong) they have done.
136. For such the reward is forgiveness from their Lord, and Gardens with rivers flowing underneath,- an eternal dwelling: How excellent a recompense for those who work (and strive)!
137. There have been examples that have passed away before you: Travel through the earth, and see what was the end of those who rejected Truth.
138. Here is a plain statement to men, a guidance and instruction to those who fear Allah.
139. So lose not heart, nor fall into despair: For ye must gain mastery if ye are true in Faith.
140. If a wound hath touched you, be sure a similar wound hath touched the others. Such days (of varying fortunes) We give to men and men by turns: that Allah may know those that believe, and that He may take to Himself from your ranks martyr-witnesses (to truth). And Allah loveth not those that do wrong.

Column 3

 

121 – Hani sen sabah erkenden müminleri savaş mevzilerine yerleştirmek için ailenden ayrılmıştın. Allah, hakkıyla işiten ve bilendir.

122 – O zaman içinizden iki takım bozulmaya yüz tutmuştu. Halbuki Allah onların yardımcısı idi. İnananlar, yalnız Allah’a dayanıp güvensinler.

123 – Andolsun, sizler güçsüz olduğunuz halde Allah size Bedir’de yardım etmişti. Allah’tan sakının ki, O’na şükretmiş olasınız.

124 – O zaman sen müminlere: “Rabbinizin size, indirilmiş üç bin melek ile yardım etmesi size yetmez mi?” diyordun.

125 – Evet, sabreder ve (Allah’tan) korkarsanız, onlar ansızın üzerinize gelseler, Rabbiniz size nişanlı nişanlı beş bin melekle yardım eder.

126 – Allah, bunu size sırf bir müjde olsun ve kalpleriniz bununla yatışsın diye yaptı. Yardım, yalnız daima galip ve hikmet sahibi olan Allah katındandır.

127 – (Allah bu yardımı) inkâr edenlerden bir kısmını kessin veya perişan etsin de umutsuz olarak dönüp gitsinler (diye yaptı).

128 – Bu işten sana hiçbir şey düşmez. (Allah), ya onların tevbesini kabul eder, yahut onlara, zalim olduklarından dolayı azab eder.

129 – Göklerde ve yerde olanların hepsi Allah’ındır. Dilediğini bağışlar, dilediğine azab eder. Allah, çok bağışlayan, çok esirgeyendir.

130 – Ey iman edenler! Kat kat artırılmış olarak faiz yemeyin. Allah’tan sakının ki kurtuluşa eresiniz.

131 – Kâfirler için hazırlanmış olan ateşten sakının.

132 – Allah ve Peygambere itaat edin ki, size de merhamet edilsin.

133 – Rabbinizin bağışına ve genişliği göklerle yer arası kadar olan, Allah’tan gereği gibi korkanlar için hazırlanmış bulunan cennete koşun!

134 – O (Allah’tan hakkıyla korka)nlar, bollukta ve darlıkta Allah için harcarlar, öfkelerini yutarlar, insanları affederler. Allah iyilik edenleri sever.

135 – Ve onlar çirkin bir günah işledikleri, yahut nefislerine zulmettikleri zaman Allah’ı hatırlayarak hemen günahlarının bağışlanmasını dilerler. Allah’tan başka günahları kim bağışlayabilir? Bir de onlar, bile bile, işledikleri (günah) üzerinde ısrar etmezler.

136 – İşte onların mükafatı (ödülleri) Rableri tarafından bağışlanma ve altından ırmaklar akan, ebedî kalacakları cennetlerdir. Çalışanların mükafatı ne güzeldir!

137 – Muhakkak ki sizden önce birçok olaylar, şeriatler gelip geçmiştir. Yeryüzünde gezin, dolaşın da yalancıların sonunun nasıl olduğunu bir görün.

138 – Bu (Kur’ân) insanlar için bir açıklama, Allah’dan gereğince korkanlar için doğru yolu gösterme ve bir öğüttür.

139 – Gevşemeyin, üzülmeyin, eğer hakikaten inanıyorsanız, muhakkak üstün olan sizsinizdir.

140 – Eğer size (Uhud savaşında) bir yara değmişse, (Bedir harbinde) o topluma da benzeri bir yara dokunmuştu. O günler ki, biz onları insanlar arasında döndürür dururuz. (Bu da) Allah’ın sizden iman edenleri ayırt etmesi ve sizden şahitler edinmesi içindir. Allah zalimleri sevmez.

Column 1

141 – Yow zi ına, wa Huma paki ser ay êhl imuni pê ınê bivijnıwo, wa pê kafırun kır bıkeruw, ına semedrawa.

142 – Ni, ayig miyun şımara yin cihad kerduw, hêt Humê’yra ayi bêllı nibênow, ayig sabır kêni ayizi hêt Humê’yra nivêjêni wuertı, şıma wa qê ın qêdıra ma şini cennet?

143 – Qêsêm, hıetana merg şımari ni umyıb, şıma yi waştên. Bıuniyên şıma ınkê yi di, labêlê şıma otiri vındên unyên(tıra).
144 – Mehemed, tênıka yow piyexmeruw. Yiwa verı zi piyexmêr umyêbow şiyib. Ni wuı ınkê bımıruw ya zi bıkışiyuw se, şıma têpya xuıwa dım gêrêni a? (Şıma hênê din xuıwo vêrin dıma şini?)Kum têpya a geruw se, yow qêdı zi ni eşkenuw zarar bıduw Humê’y. Huma mıkafat dun êhl şıkır.
145 – Bie emır Humê’y çoyir merg çinikuw. (Merg) yow wuext ser nısyow. Kum menf’at ına dinya bıwazuw se, Ma ayira duni yı. Kumı zi xêr axrêt bıwazuw se, Ma ayira zi duni yı. Biz şükredenleri mükafatlandıracağız. Ma mıkafat duni êhl şıkır.

 

146 – Owtiri piyexmêr êstıbig, vêr yinidi zahf wuêli Humê’y hıerb kêrdib; Rêyê Humê’di ayag umyawa yin ser, yin semêd ınê (qêt’a) zeğêliy nikerd, ni koti miyun teşwuışiy, yin mil xuı (çoy verıd) çot nikerd. Huma, êhl sabırra hıes kenu.

147 – Vatê yin tênıka inab: “Ya Rabb ma! Guınun ma wo azğuniyag ha karê mada ınun e’f bık o (rêyê xuıdi) lıngun ma qayim bıtepışn. Vera kafırunı zi mari hemberıb!”

148 – Huma zi hım ni’mêt dinya da yin, hımı zi rındiyê xêr axrêt da yin. Huma, vahar kerdenun holunra hıes kenu.

149 – Ya êhl imun! Eg şıma tabiy ay kafırunib se, yin şıma, paşnun şıma ser têpya çarnêni a. Ow wext şıma hurrahurr (tırkiyê hurrahurr:büsbütün,tamamen) kêni vin.

150 – Nê xêr! Mewlê şıma Huma’wuw. Wuı, ayig bêni hember, hembêriyê yi aynunra dahanê xêra.

151 – Ayig, yê ser yow dêlilı zi ni umyawa wuar yin ayê, vera Humê şierık tepşêni, Ma semêd ınêwa ters erzêni qêlb ay êhl inkar. Welat aynun adıruw. Cêy ay zalımunıg yin gêrêni (hênê)rasêni yi, çı cêyêkow xrabuw!

152 – Pê emır Humê, wextag şıma duışmenun xuı kıştên, Huma, wuehdıg dow şıma ayê arduw ca. Huma, ow(ğalibiyet)ıg şıma tıra hıes kêni wextag ayi muetuw şıma, bad ınê şıma koti miyun yow guingruniy (miyun yow zeğêliy). Emır(ıg piyexmêr dow ayê) ser şıma ça nimendıb ser muınaqaşı bıkêri o şıma vera cı vındêrti. Kumyowyê şıma (ına)dinya waştên, kumyowyê şıma zi axrêt waştên. Barcınê Huma şıma qê imtihuna, ınunra (ın fıkır şımara) çarna a o şıma e’f ke. Huma qê mu’minunır zahf luıtıfkâruw.

153 – Piyexmer wextag şıma dım vındertıb vêndên, şıma vêrra şiyê kotên duir, ni gêrê a o, şıma ni unyên çoyra. Inê ser Huma, derd ser derd da şımawuıg, wa şıma ınê sera ni ayag şıma destra vêjyawa ayêri, ni zi ayag umyawa şıma sari ser şıma ayêri bıqehıriy. Xeverê Humê’y kerdenê şımara esta.

154 – Barcınê bad ay dêrdra pê, (Huma) otiri yow şênayi ard şıma ser, otiri yow hun da şımawuıg, ow (hun) miyun şımara sêr yow qeflê şıma guıretên(zê yow cılag unciyena çoy, otiri ow hun ser yin guıretên). Yow qeflê şıma zi kotıb êşq gun xuı ver. Vera Humê’y, zê texmin (Zann) cahiliy, hıeqra düir hê miyun yow texmindê (miyun yow zanndê) o (yin) vatên; “In guırira mar çı?” Vajıg: “Piyorê guırê ınê Humê’wê.”Yin çikıg nişkêni tıra vaji ayê zerê xuıdi nımnêni (o) hê vunig: “Eg ın guırira tawê mari bıbên se, ma itadi ni kışyêni.” Yinra ın qêdıra vaj: “Eg şıma kiy xuıdi zi bıbên, aynunıg sera kışyayiş nısyawa, yin hênê muıheqeq vêjyêni şiyêni cêy (kışyayişiyê) xuı. Huma (ınê) qêy imtuhun ayê zerê sine sıma wo qê pakiyê qêlb şıma (ina) kerda. Huma ayê zerê sinun zunuw.

155 – Ruejag wuırd qêflê vera yow binun umyêb ow ruej, ayig miyun şımara gêrêb a, (têpya)şiyib ya, şêtun, semêd tiki karê aynun(kerdenê aynun) wuazênıg lıngê yin rêyı ser bıfinuw. Labelê Huma, hênê zi yin e’f ke. Bie şêk/şuıpi Huma wahar zahf e’fow, hıelimuw (hêt rehmra zahf nermuw).

156 – Ya êhl imun! Şıma, zê ay êhl inkarig qê ayig riy ıerdıd şini sefer ya zi bırê yinig şini hıerb yin qê aynuniri vatê ni: “Eg yin vêr madi bıvındertên se nimerdên o nikışyên.” şıma zi zê ınun mebên. Huma ınê (zê yow darbê) hıesret eşt qêlb yin. Huma, gun dun o dun genuw (mırnenuw). Huma, kerdenê şıma vinenuw.

157 – Eg şıma rêyê Humê’di bıkışiy ya zi bımıri se, Rehmê Humê’y, çikog (qv dinyawa şımari) yin dow ariy ayira dahanê xêrinuw.

158 – Şıma bımırı zi bıkışiyyi zi, (pêrnira hênê) şıma huızır Humê’yidi diyêni ariy.

159 – Tı (ow wext) sırf semêd rehmê Humê’ya yinir biy nerm. Eg tı yinir ğdarıbên o xrabiy ser yinıd muınasebetiy bıkerdên se, yin duarmualê tıra remên şiyên. Hin Tı yin e’f bık, semêd yinır Humê’yra meğfiret bıwaz. (Kerdenê) guırun xuıdi gueş vatê yinı zi seran. Eg Tı (ın159 sera zi)qirar da cı se, hin paştê xuı Humê’y şun. Muıheqegıg owıg itimadiyê Humê’y kenuw, Huma ayira hıes kenu.

160 – Eg Huma hembêr şımabuw se, hin çow nişkenuw şıma. Eg Wuı şıma ca verduw o hembêr şıma nibuw se, hin ınêra pê kum êşkenuw şımari hembêriy bıkeruw? Mu’mini, wa tênıka Humê’yır i’timat bıkêriy (o) wa paştê xuı Yi şuni.

Column 2

 

sssssssssssssssssssssssss

 

 

141. Allah’s object also is to purge those that are true in Faith and to deprive of blessing those that resist Faith.
142. Did ye think that ye would enter Heaven without Allah testing those of you who fought hard (In His Cause) and remained steadfast?

143. Ye did indeed wish for death before ye met him: Now ye have seen it with your own eyes, (and ye flinch!)
144. Muhammad is no more than a messenger: many were the a messengers that passed away before him. Is it that if he died or were slain, will ye then turn back on your heels? If any did turn back on his heels, not the least harm will he do to Allah. But Allah (on the other hand) will swiftly reward those who (serve Him) with gratitude.
145. Nor can a soul die except by Allah’s leave, the term being fixed as by writing. If any do desire a reward in this life, We shall give it to him; and if any do desire a reward in the Hereafter, We shall give it to him. And swiftly shall We reward those that (serve us with) gratitude.
146. How many of the prophets fought (in Allah’s way), and with them (fought) large bands of godly men? But they never lost heart if they met with disaster in Allah’s way, nor did they weaken (in will) nor give in. And Allah Loves those who are firm and steadfast.
147. All that they said was: “Our Lord! Forgive us our sins and anything we may have done that transgressed our duty: Establish our feet firmly, and help us against those that resist Faith.”
148. And Allah gave them a reward in this world, and the excellent reward of the Hereafter. For Allah Loveth those who do good.
149. O ye who believe! If ye obey the unbelievers, they will drive you back on your heels, and ye will turn back (from Faith) to your own loss.
150. Nay, Allah is your Protector, and He is the best of helpers.
151. Soon shall We cast terror into the hearts of the unbelievers, for that they joined companions with Allah, for which He had sent no authority: their abode will be the Fire: And evil is the home of the wrong-doers!
152. Allah did indeed fulfill His promise to you when ye with His permission were about to annihilate your enemy,-until ye flinched and fell to disputing about the order, and disobeyed it after He brought you in sight (of the booty) which ye covet. Among you are some that hanker after this world and some that desire the Hereafter. Then did He divert you from your foes in order to test you But He forgave you: For Allah is full of grace to those who believe.
153. Behold! ye were climbing up the high ground, without even casting a side glance at any one, and the Messenger in your rear was calling you back. There did Allah give you one distress after another by way of requital, to teach you not to grieve for (the booty) that had escaped you and for (the ill) that had befallen you. For Allah is well aware of all that ye do.
154. After (the excitement) of the distress, He sent down calm on a band of you overcome with slumber, while another band was stirred to anxiety by their own feelings, moved by wrong suspicions of Allah – suspicions due to ignorance. They said: “What affair is this of ours?” Say thou: “Indeed, this affair is wholly Allah’s.” They hide in their minds what they dare not reveal to thee. They say (to themselves): “If we had had anything to do with this affair, We should not have been in the slaughter here.” Say: “Even if you had remained in your homes, those for whom death was decreed would certainly have gone forth to the place of their death”; but (all this was) that Allah might test what is in your breasts and purge what is in your hearts. For Allah knoweth well the secrets of your hearts.
155. Those of you who turned back on the day the two hosts met,-it was Satan who caused them to fail, because of some (evil) they had done. But Allah Has blotted out (their fault): For Allah is Oft-Forgiving, Most Forbearing.
156. O ye who believe! Be not like the unbelievers, who say of their brethren, when they are traveling through the earth or engaged in fighting: “If they had stayed with us, they would not have died, or been slain.” This that Allah may make it a cause of sighs and regrets in their hearts. It is Allah that gives Life and Death, and Allah sees well all that ye do.
157. And if ye are slain, or die, in the way of Allah, forgiveness and mercy from Allah are far better than all they could amass :
158. And if ye die, or are slain, Lo! it is unto Allah that ye are brought together.
159. It is part of the Mercy of Allah that thou dost deal gently with them. Wert thou severe or harsh-hearted, they would have broken away from about thee: so pass over (their faults), and ask for (Allah’s) forgiveness for them; and consult them in affairs (of moment). Then, when thou hast taken a decision put thy trust in Allah. For Allah loves those who put their trust (in Him).
160. If Allah helps you, none can overcome you: If He forsakes you, who is there, after that, that can help you? In Allah, then, let believers put their trust.

Column 3

 

141 – Bir de bu, Allah’ın iman edenleri tertemiz seçip, kâfirleri yok etmesi içindir.

142 – Yoksa siz, Allah içinizden cihad edenleri belli etmeden, sabredenleri ortaya çıkarmadan cennete girivereceğinizi mi sandınız?

143 – Andolsun ki siz ölümle karşılaşmadan önce onu arzuluyordunuz. İşte onu gördünüz, ama bakıp duruyorsunuz.

144 – Muhammed, ancak bir peygamberdir. Ondan önce de peygamberler gelip geçmiştir. Şimdi o ölür veya öldürülürse gerisin geriye (eski dininize) mi döneceksiniz? Kim (böyle) geri dönerse, Allah’a hiçbir şekilde zarar veremez. Allah şükredenleri mükafatlandıracaktır.

145 – Allah’ın izni olmadıkça hiçbir kimseye ölmek yoktur. (Ölüm) belirli bir süreye göre yazılmıştır. Kim dünya menfaatini dilerse, kendisine ondan veririz. Kim de ahiret sevabını isterse ona da ondan veririz. Biz şükredenleri mükafatlandıracağız.

146 – Nice peygamberler vardı ki, kendileriyle beraber birçok Allah dostları çarpıştılar; Allah yolunda başlarına gelenlerden yılgınlık göstermediler, zaafa düşmediler, boyun eğmediler. Allah sabredenleri sever.

147 – Onların sözleri ancak: “Rabbimiz! Bizim günahlarımızı ve işlerimizdeki taşkınlıklarımızı bağışla ve (yolunda) ayaklarımızı diret, Kâfirler güruhuna karşı da bize yardım et!” demekten ibaretti.

148 – Allah da onlara hem dünya nimetini, hem de ahiret sevabının güzelliğini verdi. Allah güzel davrananları sever.

149 – Ey iman edenler! Siz eğer kâfir olanlara uyarsanız, sizi topuklarınız üstünde gerisin geriye çevirirler. O zaman büsbütün kaybedersiniz.

150 – Hayır! Sizin mevlanız Allah’tır. O, yardım edenlerin en hayırlısıdır.

151 – Allah’ın, hakkında hiçbir delil indirmediği şeyleri O’na ortak koşmalarından dolayı, inkâr edenlerin kalplerine korku salacağız. Onların yurtları ateştir. Zalimlerin dönüp varacağı yer ne kötüdür!

152 – Siz Allah’ın izni ile düşmanlarınızı öldürürken, Allah, size olan vaadini yerine getirmiştir. Allah size sevdiğiniz (galibiyeti) gösterdikten sonra zaafa düştünüz. (Peygamber’in verdiği) emir hakkında tartışmaya kalkıştınız ve isyan ettiniz. Kiminiz dünyayı istiyordu, kiminiz ahireti istiyordu. Sonra Allah sizi, denemek için onlardan geri çevirdi ve sizi bağışladı. Allah müminlere karşı çok lütufkârdır.

153 – Peygamber sizi arkanızdan çağırıp dururken, siz boyuna uzaklaşıyor, hiç kimseye dönüp bakmıyordunuz. Bundan dolayı Allah, size gam üstüne gam verdi ki, ne elinizden gidene, ne de başınıza gelene üzülmeyesiniz. Allah yaptıklarınızdan haberdardır.

154 – Sonra o kederin ardından (Allah) üzerinize öyle bir eminlik, öyle bir uyku indirdi ki, o, içinizden bir zümreyi örtüp bürüyordu. Bir zümre de canları sevdasına düşmüştü. Allah’a karşı, cahiliyet zannı gibi, hakka aykırı bir zan besliyorlar ve “Bu işten bize ne?” diyorlardı. De ki: “Bütün iş Allah’ındır”. Onlar sana açıklamayacaklarını içlerinde saklıyorlar (ve) diyorlar ki: “Bize bu işten bir şey olsaydı burada öldürülmezdik”. Onlara şöyle söyle: “Eğer siz evlerinizde olsaydınız bile, üzerlerine öldürülmesi yazılmış olanlar yine muhakkak yatacakları (öldürülecekleri) yerlere çıkıp gidecekti. Allah (bunu) göğüslerinizin içindekini denemek ve yüreklerinizdekini temizlemek için yaptı. Allah göğüslerin içinde olanı bilir.

155 – İki toplumun karşılaştığı gün, içinizden yüz çevirip gidenler var ya, şeytan onların kazandıkları bazı şeylerden dolayı ayaklarını kaydırmak istedi. Ama yine de Allah onları affetti. Kuşkusuz Allah çok bağışlayandır, halim(çok yumuşak)dir.

156 – Ey iman edenler! Sizler inkâr edenler ve yeryüzünde sefere veya savaşa çıkan kardeşleri için: “Eğer bizim yanımızda olsalardı ölmezlerdi ve öldürülmezlerdi.” diyenler gibi olmayın. Allah bunu, onların kalplerine bir hasret (yarası) olarak koydu. Allah, diriltir ve öldürür. Allah yaptıklarınızı görmektedir.

157 – Eğer Allah yolunda öldürülür veya ölürseniz, Allah’ın bağışlaması ve rahmeti, (sizin için) onların topladıkları (dünyalıkları)ndan daha hayırlıdır.

158 – Andolsun, ölseniz de, öldürülseniz de Allah’ın huzurunda toplanacaksınız.

159 – Sen (o zaman), sırf Allah’ın rahmetiyle onlara karşı yumuşak davrandın. Eğer kaba, katı yürekli olsaydın, onlar senin etrafından dağılıp giderlerdi. Artık onları sen bağışla, onlar için Allah’dan mağfiret dile. (Yapacağın) işlerde onlara da danış, bir kere de azmettin mi, artık Allah’a dayan. Muhakkak ki Allah kendine dayanıp güvenenleri sever.

160 – Allah size yardım ederse, sizi yenecek yoktur. Eğer sizi yardımsız bırakırsa, artık ondan sonra size kim yardım edebilir? Müminler ancak Allah’a güvenip dayansınlar.

 

Column 1

161 – Nımnayişi mal ğanimêt, yow piyexmêrırizir hol nibena. Kum ina miyun yow dızdiyow o xayintidı bımunse, wuı ruêj qêyum ayê pieşenuw xuı mılawo otiri anuw. Barcınê zi bedêl karê herkêsi zi nikêm diyena çoy, yin ni gınêni neheqiri zi.

162 – Owıg rezê Humê’y dım şınuw ow, ayig Huma cirgiyow yinra o yin şini cehnımı, owı çırrê benuw zê ınun? Ow cê şiyayiş(ê yin) çı cêyêkow xrabuw!

163 – Yin (isuni) Humê’y hetıd derecê derecêyi. Huma kerdenê yini vinenuw.

164 – Qesem Huma, miyun mu’minunra qê yina, yinır yow piyexmer şawutuw o wuı ayetun Humê’y yinır wunenuw, yin(guınunra) kenuw pak o kıtabow hıikmet musnenuw yin, ın qêdıra Huma yinır yow holiya pil kerda. Hıelbık hıel yin, cuawêr miyun yow sapxuniya e’lênidib.

165 – (Bedır’ıd duışmen) dı kat şımab o şıma yow darba dab yinır (şıma yin qırr kerdıb), (ınkê zi Uhıd’ıd) aya umyawa şıma sarı ser, ow semeda şıma wa: “Ina çara(umya)wa (ma sari ser)?” Vajıg: “Inag umyawa şıma sari ser, şımarawa”. Bie şêk, Huma qadir her çiwo.

166 – 167 – Ruejag vuırd qeflê vera yow binun umyêb ow ruejı zi aya nısbêtig umyêb şıma sari ser, aya zi pê emır Humê’yrawa. Ina zi qê eşkırakerdışê mu’minun o hımı zi qê cie miyunra kerdışê muınafıqunawa. O, yinra vajyab: “Bierên, rêyê Humê’di hıerb bıkerên ya zi vera yin bıvınderên.” Yinı zi vatıb: “Ma hıerb kerdış bızunên se(ya zi ma bızunuw hıerb benuw se), ma şıma dıma umyên. Yin, ow ruej, imunra zahf kuıfırra dahanê nızdib. Ayag qêlb yinidi çinikib, ayê pê fêk xuı vatêni. Yin çıta nımıtuw Huma ayê (herkêsra) dahanê hol zunuw.

168 – Yin cêy xuıdi nıştib ruı vındêrtib (o) qê bırun xuıri vatêni: “Eg yin vatê ma bıkerdên se, yin ni kışyên.” Aynunra vajıg: “Eg vatê şıma raştawa se, de hadê merg xuıra berê duir.”

169 – Ayig rêyê Humê’di mêrdi, qêt’a mewajıg ay merdêy. Bilakis yin gunêyi, vêr Rabb xuıdi rısq diyenuw yin.

170 – Rısqıg Humê’y dow yin, pê ayê biy şaa. Ayig yin dıma nirasêni yin, aynunrı zi yow ters çinika o yin ni qehıryêni zi (Yin) wazenig ınê yinır muıjdı bıkeri.

171 – Yini, ni’mêt Humê’y, luıtıf Humê’y o, ow ecrıg Mu’minun untuw ayê, Huma ni kenuw vin, ınê yinır muıjdı kêni.

172 – Bad yow ezawag gınawa yinir, yin hênê zi biy tabiy dehwuêt Humê’y o Piyexmêr’i. Hêla ayig holiy kên o Humê’yra layiqi ser tersêni, aynunır yow muıkafatêkow pil estuw.

173 – Wextag isunun yinra va: “Duışmên şıma semêd şımawa yow ordi dawu ariy, yinra bıtersên.” Ina (vatê aynun), imun yin ziyedna o yini(zi vatê yinı dıma) ina va: “Huma mari besuw. Wuı, çı wuêkilêkow rındu”.

174 – Inê sera qet yow xrabi zi ni gına yinır, yin pê ni’mêt Humê wo luıtıf Humê’y têpya gêrê a o, bi tabiy rezê Humê’y. Huma wahar luıtıfêkow piluw.

175 – (Ayig aya xeverıg şımari arda wuı,) tênıka şêtunuw, êşkenuw (tênıka) duıestun xuı bıtersnuw. Yinra metersên, eg şıma mu’mini se mıra bıtersên.

176 – Ayig kuıfırıd niy(wuı tênıka)n tivera wa ayi tı niqehırin. Yin, yow qêdı zi qet nişkêni zarar bıdi Humê’y. Huma wazenuw axretıg yow bar bıduw yin. Qê yinır yow e’zabêkow pil estuw.

177 – Ayig imun vera kuıfır êrnên ayi, qet nişkêni yow zarar bıdi Humê’y. Yinır yow e’zabêkow guızın (e’zabêkow çetın) estuw.

178 – Kafıri wa ni waji qê, Ma yow muıhlet bıdı yin se, ına yinır dahanê xêrina. Ma ın muıhlet duni yinıg, wa yin pê ınê tênıka guınun xuı bıziyêdniy. Qê yinır yow e’zabêkow xrab (tırki: alçaltıcı azab)estuw.

179 – Huma, ına wazyetıg şıma hê tedıdê, helbet mu’minun miyun ınêdi niverdenu, (helbet) ay pakun pisunra cieser kenuw. O, Huma şıma zunayê xeverê ğêybı (zi) nikenuw. Labelê Huma, piyexmerun xuıra kumi bıwazuw ayi vijnenuw (xeverê ğêyb dunuw cı). Owtirow se Huma o Piyexmeruniri imun bıkerên. Eg şıma imun bıkêrow o guınunra xuı bıpawiy se, qê şımari yow xelawa pil esta.

180 – Ayig, ow ni’metıg Humê’y luıtıf xuıra dow yin ayi, ınê ser çıquıdiy kên, wa yin qum nibêr serıg ına yınıri dahanê xêrına. Nie xêr, ow qê yinır çikow xrabuw. Çikıg ser çıquıdi kên ow çik, ruêj qêyum pişyenu mil yinra. Miras ıerdow ıezmun ayê Humê’wo. Huma, kerdenê şımara xever genuw.

Column 2

aliimran10_15 (1)

English The Family Of Imran (Al-Imran)

This chapter has 200 verses. 

161. No prophet could (ever) be false to his trust. If any person is so false, He shall, on the Day of Judgment, restore what he misappropriated; then shall every soul receive its due,- whatever it earned,- and none shall be dealt with unjustly.
162. Is the man who follows the good pleasure of Allah like the man who draws on himself the wrath of Allah, and whose abode is in Hell?- A woeful refuge!
163. They are in varying grades in the sight of Allah, and Allah sees well all that they do.
164. Allah did confer a great favor on the believers when He sent among them a messenger from among themselves, rehearsing unto them the Signs of Allah, sanctifying them, and instructing them in Scripture and Wisdom, while, before that, they had been in manifest error.
165. What! When a single disaster smites you, although ye smote (your enemies) with one twice as great, do ye say?- “Whence is this?” Say (to them): “It is from yourselves: For Allah hath power over all things.”
166. What ye suffered on the day the two armies met, was with the leave of Allah, in order that He might test the believers,-
167. And the Hypocrites also. These were told: “Come, fight in the way of Allah, or (at least) drive (the foe from your city).” They said: “Had we known there would be a fight, we should certainly have followed you.” They were that day nearer to Unbelief than to Faith, saying with their lips what was not in their hearts. But Allah hath full knowledge of all they conceal.
168. (They are) the ones that say, (of their brethren slain), while they themselves sit (at ease): “If only they had listened to us they would not have been slain.” Say: “Avert death from your own selves, if ye speak the truth.”
169. Think not of those who are slain in Allah’s way as dead. Nay, they live, finding their sustenance in the presence of their Lord;
170. They rejoice in the bounty provided by Allah. And with regard to those left behind, who have not yet joined them (in their bliss), the (martyrs) glory in the fact that on them is no fear, nor have they (cause to) grieve.
171. They glory in the Grace and the bounty from Allah, and in the fact that Allah suffereth not the reward of the Faithful to be lost (in the least).
172. Of those who answered the call of Allah and the Messenger, even after being wounded, those who do right and refrain from wrong have a great reward;-
173. Those to whom men said: “A great army is gathering against you, so fear them!”. But it (only) increased their Faith: They said: “For us Allah sufficeth, and He is the best Guardian.”
174. And they returned with Grace and bounty from Allah.: no harm ever touched them: For they followed the good pleasure of Allah. And Allah is the Lord of bounties unbounded.
175. It is only Satan suggests to you the fear of his votaries: Be ye not afraid of them, but fear Me, if ye have faith.
176. Let not those grieve thee who rush headlong into Unbelief: Not the least harm will they do to Allah. Allah’s plan is that He will give them no portion in the Hereafter, but a severe punishment.
177. Those who purchase Unbelief at the price of faith,- not the least harm will they do to Allah, but they will have a grievous punishment.
178. Let not the Unbelievers think that our respite to them is good for themselves: We grant them respite that they may grow in their iniquity: But they will have a shameful punishment.
179. Allah will not leave the believers in the state in which ye are now, until He separates what is evil from what is good. Nor will He disclose to you the secrets of the Unseen. But He chooses of His Messengers (for the purpose) whom He pleases. So believe in Allah, and His messengers: And if ye believe and do right, ye have a great reward (without measure).
180. And let not those who covetously withhold of the gifts which Allah Hath given them of His Grace, think that it is good for them: Nay, it will be the worse for them: soon shall the things which they covetously withheld be tied to their necks like a twisted collar, on the Day of Judgment. To Allah belongs the heritage of the heavens and the earth; and Allah is well-acquainted with all that ye do.

A'li Imran

161 – Hiçbir peygambere ganimet malını gizlemesi (devlet-millet malını aşırması) yaraşmaz. Kim böyle bir aşırma ve ihanette bulunursa kıyamet günü aşırdığını boynuna yüklenerek getirir. Sonra da herkese kazandığının karşılığı tastamam ödenir, onlar haksızlığa da uğramazlar.

162 – Allah’ın rızasına uyan kimse, Allah’ın hışmına uğrayan ve varacağı yer cehennem olan kimse gibi midir? Varış yeri olarak ne kötüdür orası!

163 – Onlar (insanlar) Allah katında derece derecedirler. Allah, onların yaptıklarını görmektedir.

164 – Andolsun ki Allah, müminlere kendilerinden, onlara kendi âyetlerini okuyan, onları arındıran ve onlara kitab ve hikmeti öğreten bir Peygamber göndermekle büyük bir lütufta bulunmuştur. Oysa onlar, daha önce apaçık bir sapıklık içindeydiler.

165 – (Bedir’de düşmanı) iki katına uğrattığınız bir musibet (Uhud’da) size çarpınca mı: “Bu nereden” dediniz? De ki: “Bu başınıza gelen kendinizdendir”. Şüphesiz Allah her şeye kâdirdir.

166 – 167 – İki topluluğun karşılaştığı günde başınıza gelen musibet de Allah’ın izniyledir. Bu da müminleri belirlemesi ve hem de münafıklık yapanları ayırt etmesi içindir. Ve onlara: “Geliniz, Allah yolunda savaşınız veya (hiç olmazsa) savunmaya geçiniz.” denilmişti. Onlar ise: “Biz savaşmasını (veya savaş olacağını) bilseydik arkanızdan gelirdik.” demişlerdi. Onlar, o gün, imandan çok küfre yakındılar. kalblerinde olmayanı ağızlarıyla söylüyorlardı. Allah neyi gizlediklerini daha iyi bilendir.

168 – Kendileri oturup kaldıkları halde kardeşleri için: “Eğer bize uysalardı öldürülmezlerdi” dediler. Onlara de ki: “Eğer iddianızda doğru iseniz, kendinizden ölümü uzaklaştırınız”.

169 – Allah yolunda öldürülenleri sakın ölüler sanma. Bilakis onlar diridirler, Rab’leri katında rızıklanmaktadırlar.

170 – Allah’ın lütfundan verdiği nimetle sevinçlidirler. Arkalarından kendilerine ulaşamayan kimselere de hiç bir korku olmayacağını ve üzülmeyeceklerini müjdelemek isterler.

171 – Onlar, Allah’ın nimetini, keremini ve Allah’ın, müminlerin ecrini zayi etmeyeceğini müjdelerler.

172 – Kendilerine yara dokunduktan sonra da Allah ve Peygamberi’nin davetine uydular. Hele onlardan iyilik edenlere ve gereğince Allah’tan korkanlara büyük bir mükafat vardır.

173 – İnsanlar onlara: “Düşmanlarınız size karşı ordu topladı, onlardan korkun.” dediklerinde, bu, onların imanını artırdı ve şöyle dediler: “Allah bize yeter. O ne güzel vekildir”.

174 – Bunun üzerine kendilerine hiç bir kötülük dokunmadan Allah’ın nimeti ve lütfuyla geri döndüler ve Allah’ın rızasına uydular. Allah büyük lütuf sahibidir.

175 – (Size o haberi getiren) ancak şeytandır, (sadece) kendi dostlarını korkutabilir. Onlardan korkmayın, eğer mümin iseniz benden korkun.

176 – Küfürde yarışanlar seni üzmesin. Onlar, Allah’a hiç bir şekilde zarar veremezler. Allah onlara ahirette bir pay vermemek istiyor. Onlar için büyük bir azap vardır.

177 – İman karşılığında inkarı satın alanlar Allah’a hiç bir zarar veremezler. Onlar için acı bir azap vardır.

178 – Kâfirler, kendilerine mühlet vermemizin, şahısları için hayırlı olduğunu sanmasınlar. Biz onlara bu mühleti, ancak günahlarını artırsınlar diye veriyoruz. Onlar için alçaltıcı bir azap vardır.

179 – Allah, müminleri içinde bulunduğunuz şu durumda bırakacak değildir, pisi temizden ayıracaktır. Ve Allah sizi gayba vakıf kılacak da değildir. Fakat Allah, peygamberlerinden dilediğini seçip (gaybı bildirir). O halde Allah’a ve peygamberlerine iman edin. Eğer iman eder ve günahlardan korunursanız, sizin için büyük bir mükafat vardır.

180 – Allah’ın, kendilerine lütfundan verdiği nimetlere karşı cimrilik edenler, bunun, kendileri için hayırlı olduğunu sanmasınlar. Hayır o, kendileri için şerdir. Cimrilik ettikleri şey, kıyamet gününde boyunlarına dolanacaktır. Göklerin ve yerin mirası Allah’a aittir. Allah yaptıklarınızdan haberdardır.

A'li Imran

181 – Ayig vatêni “Bie şêk Huma feqiruw, ma wahar wardatê(ma zêngini)” Huma helbet qalê ınun eşnawıtuw. Vatê yinow o neheqiy serıg yin piyexmerun kışêni, (helbet) Ma ınê nısêni o Ma yinra ina vuni: “Bıtumnên ow e’zabık (çoy) vêşnenuw!”

182 – “Ina, bedêl çikog yin destun xuıra kerdawo eşta xuıwa ver, bedêl ayiwa.”. Huma quıl(un) xuır qêt’a zuılım nikenuw.

183 – Ayig vuni: “Huma mari wehdnowıg, tı hetana yow qırbunıg adır yi wuenuw tı ayi mar niari, gera ma qet’a yow piyexmêrıri zi imun meker.” aynunra vajıg: “Mı’wa ver tikiy piyexmêr, pa tesdiqnamunêkê eşkıra wo pa çikog şıma wuaştuw aynuna umyê. Eg şıma isunêkê raştê se, la qê şıma yin kışti?”

184 – Eg yin gêrêni Tı zuırker bıvêji se, (bızunıg) pexmêrig tıwa ver pa delilunêkê eşkırawo, pa pelunêkê hiıkmetın o pa kıtabêkê nuırın yinır umyê, yin ınunra zi vatib şıma zuır kêni.

185 – Her wahar ruêh unyênuw tum mêrg. Ruêj qêyum ecır şıma nikêmyenuw  diyenuw şıma. Kum cehnımıra duir bıtêpşiyuw o bêrziyuw cennet se, raşta zi wuı xêlisyowu.  Hıeyat dinya, bie ow zewkıg çoy xapinenuw, bie ay tawê niyuw. 

186 – Muıheqeq şıma, Pê mall xuıwo o pê gun xuı unciyêni hıesab.  Ayig şımawa ver kıtab diyow yin o ayig Humê’yir şierıkun nuni ruı aynunra, şıma zahf qal eşnawuênıg pê ınê zerê şıma dejena. Eg şıma sabır bıkêri o şıma Humê’yra layiqi ser bıtêrs se, ına karê şıma (aya karıg) pê cehd vêjyena raştı, ayawa.

187 – Yow wext Humê’y, êhl kıtabra ina suez guıretıb: “Şıma yi (şıma kıtab) muıheqeq isununır kêni eşkıra, ni nımnêni.” Labelê yin, gueş ınêwa nikua ınêwa o yin yi, pê taykêki mall dinyawa bedılna.  In tijaretıg yin kerduw, ın çı xrab yow tijaretêkow.

188 – Ayig pê kerdenê xuı bêni şaa o ayig pê nikerdenê xuı wasıfyêni ay êst ya ay, mevaj qê yin pê ınun e’zabra xêlisyên. Yinır yow  e’zabêkow  êlim estuw.

189 – Muılk ıerd o ıezmun ınê Humê’wo. Huma qadir piyorê çiyow.

190 – Vıraştiş ıerd o ıezmunid, yow binun dıma şiyayiş şew o ruêjid, qê wahar aqılêkow pakiyunid raşta zi, dêlilêkê eşkıra êsti.

191 – Ayi hıelê rakotişidi, wext runıştişidi o wext kışts er qêldiyayişidi Humê’y ani xuı vir. Vıraştişi ıerd o ıezmun ser aqıl xuı şuığulnêni. O, vuni:  “Ya Rabb ma! Tı ınun bilesew ni vıraşta, Tı pili, ma e’zab adırra bıpaw.”

192 – “Ya Rabb ma! Tı kum bıêrzi adır cehnımi se, Tı yi rêzıl kerduw. Hembêr zalımun qêt çinikuw.”

193 – “Ya Rabb ma! “Ow dehwetkarıg Mara vatuw Rabb xuıri imun bıkerê o, ın qêdıra qê imuna vêndow ma, ma ay dehwuêtkar eşnawuıt (o) ma cadi zi imun kerd. Ya Rabb ma! Guınun ma e’f bık, sêr xrabiyê ma biyer, gun ma pa quılun holuna pia biyer”.

 194 – “Ya Rabb ma! çikog tı piyexmerun xuıri wehdnow ayi bıd ma, ruêj qêyum ma rvzil meker. Muıheqeqıg seuzıg tı dow, tı ay suz xuıra ni gêrêni a”.

195 – Rabb yin weta yinra va: “Ez, wuazena cumyerdıbuw, wuazena ciniyibuw, Ez niverdena şımara, e’mêl yowyê zi xewatueğun şıma wa vinibuw. Şıma yow binunrayê. Ayig (kiy xuı) barkêni, ayig welatra rumyêni(yownê ca), ayig rêyê mıdi êzyet biyuw yini ayi, ayig hıerb kerduw o kışyêyi…(Helbet) Ez sêr guınun ınun gena. Ez (semêd ın wazyêt) yin, cennetıg bin yira ruı şınuw, erzena uja o ınê yinır kena yow xela. Muıkafatow en rınd how vêr Humê’dow”.

196- Diyar diyar gêrayişê kafırun qet’a wa tı nixapinuw.

197 – Ina yow menfaatêka taya. Barcınê yin şini cehnımı. Uja, çı cêyêkow xrabuw!

198 – Hama ayig Rabb xuıra layiqi ser tersêni qê aynunır, cennetıg bin yira ruı şınuw ay cennêt êsti. Yin ujadi ebedıl ebed munêni. Yin vêr Humê’di (ın kiyê cennêtıdi) munêni. Qê holunır, ayê vêr Humê’y (Ay ni’mêt vêr Humê’y) dahanê xêrıni.

199 – Ehl kıtabra otirê yin êstig, yin Humê’yır imun kêni, ınıg şımar umyow wuar ınıri o, owıg yinır umyow wuar ayiri- vera Humê huırmetkari ser ınunır imun kêni. Ayetun Humê’y çik vera ni bedılnêni. Xelê yin (muıkafatê yin) ha vêr Humê’yda. Bie şêk Huma, hıesabun lez vinenu.

200 – Ya êhl imun! Sabır bıkerên, vera duışmenun xuı sebat bıkerên, (vera duışmenun xuı) newet bıtepşên, Humê’yra layiqi ser bıtersênıg, wa şıma bırasi xelasiy.

 

Column 2

 

aliimran10_15 (1)

English The Family Of Imran (Al-Imran)

This chapter has 200 verses. 

181. Allah hath heard the taunt of those who say: “Truly, Allah is indigent and we are rich!”- We shall certainly record their word and (their act) of slaying the prophets in defiance of right, and We shall say: “Taste ye the penalty of the Scorching Fire!”
182. “This is because of the (unrighteous deeds) which your hands sent on before ye: For Allah never do injustice to His servants.”
183. They (also) said: “Allah took our promise not to believe in a messenger unless he showed us a sacrifice consumed by Fire (from heaven).” Say: “There came to you messengers before me, with clear Signs and even with what ye ask for: why then did ye slay them, if ye speak the truth?”
184. Then if they reject thee, so were rejected messengers before thee, who came with Clear Signs, The Scriptures, and the Book of Enlightenment.
185. Every soul shall have the taste of death: And only on the Day of Judgment shall you be paid your full recompense. Only he who is saved far from the Fire and admitted to the Garden will have succeeded: For the life of this world is but goods and chattels of deception.
186. Ye shall certainly be tried and tested in your possessions and in your personal selves; and ye shall certainly hear much that will grieve you, from those who received the Book before you and from those who worship partners besides Allah. But if ye persevere patiently, and guard against evil,-then that will be of great resolution.
187. And remember Allah took a Covenant from the People of the Book, to make it known and clear to mankind, and not to hide it; but they threw it away behind their backs, and purchased with it some miserable gain! And vile was the bargain they made!
188. Think not that those who exult in what they have brought about, and love to be praised for what they have not done,- think not that they can escape the penalty. For them is a penalty grievous indeed.
189. To Allah belongeth the dominion of the heavens and the earth; and Allah hath power over all things.
190. Behold! In the creation of the heavens and the earth, and the alternation of night and day,- there are indeed Signs for men of understanding,-
191. Men who celebrate the praises of Allah, standing, sitting, and lying down on their sides, and contemplate the (wonders of) creation in the heavens and the earth, (with the thought): “Our Lord! Not for naught Hast Thou created (all) this! Glory to Thee! Give us salvation from the Chastisement of the Fire.”
192. “Our Lord! any whom Thou dost admit to the Fire, truly Thou coverest with shame, and never will wrong-doers find any helpers!
193. “Our Lord! we have heard the call of one calling (us) to Faith, ‘Believe ye in the Lord,’ and we have believed. Our Lord! Forgive us our sins, blot out from us our iniquities, and take to Thyself our souls in the company of the righteous.
194. “Our Lord! Grant us what Thou didst promise unto us through Thine messengers, and save us from shame on the Day of Judgment: For Thou never breakest Thy promise.”
195. And their Lord hath accepted of them, and answered them: “Never will I suffer to be lost the work of any of you, be he male or female: Ye are members, one of another: Those who have left their homes, or been driven out therefrom, or suffered harm in My Cause, or fought or been slain,- verily, I will blot out from them their iniquities, and admit them into Gardens with rivers flowing beneath;- A reward from Allah, and from Allah is the best of rewards.”
196. Let not the strutting about of the unbelievers through the land deceive thee:
197. Little is it for enjoyment: Their ultimate abode is Hell: what an evil bed (to lie on)!
198. On the other hand, for those who fear their Lord, are Gardens, with rivers flowing beneath; therein are they to dwell (for ever),- a gift from Allah; and that which is from Allah is the best (bliss) for the righteous.
199. And there are, certainly, among the People of the Book, those who believe in Allah, in the revelation to you, and in the revelation to them; bowing in humility to Allah: They will not sell the Signs of Allah for a miserable gain! For them is a reward with their Lord, and Allah is swift in account.
200. O ye who believe! Persevere in patience and constancy; vie in such perseverance; strengthen each other; and fear Allah. that ye may prosper.

A'li Imran

181 – Allah, “Şüphesiz Allah fakirdir, biz zenginiz.” diyenlerin lafını elbette duymuştur. Onların söylediklerini ve peygamberleri haksız yere öldürmelerini yazacağız ve şöyle diyeceğiz: “Tadın o yakıcı azabı!”.

182 – “Bu, kendi ellerinizin yapıp öne sürdüğünün karşılığıdır”. Allah kullar(ın)a asla zulmetmez.

183 – “Ateşin yiyeceği bir kurban getirmedikçe hiç bir peygambere iman etmeyeceğimize dair Allah bize ahidde bulundu.” diyenlere de ki: “Benden önce size bazı peygamberler açık belgelerle ve sizin dediğiniz şeyle geldi. Eğer doğru insanlarsanız, ya onları niçin öldürdünüz?”

184 – Eğer seni yalanladılarsa, senden önce açık deliller, hikmetli sayfalar ve aydınlatıcı kitap getiren peygamberler de yalanlanmıştı.

185 – Her canlı ölümü tadacaktır. Kıyamet günü ecirleriniz size eksiksiz olarak verilecektir. Kim cehennemden uzaklaştırılıp cennete konursa o, gerçekten kurtuluşa ermiştir. Dünya hayatı, aldatıcı zevkten başka birşey değildir.

186 – Muhakkak siz, mallarınız ve canlarınız hususunda imtihan olunacaksınız. Sizden önce kendilerine kitap verilenlerden ve Allah’a ortak koşanlardan size eziyet verici bir çok söz işiteceksiniz. Eğer sabreder ve Allah’dan gereği gibi korkarsanız, şüphesiz işte bu azmi gerektiren işlerdendir.

187 – Bir zaman Allah, kendilerine kitap verilenlerden, “Onu mutlaka insanlara açıklayacaksınız, onu gizlemiyeceksiniz.” diye söz almıştı. Onlar ise bunu kulak ardı ettiler ve onu az bir dünyalığa değiştiler. Yaptıkları bu alışveriş ne kadar kötüdür.

188 – O yaptıklarına sevinen ve yapmadıkları şeylerle de övülmek isteyenlerin (onacaklarını) sanma! Onların azaptan kurtulacaklarını da sanma! Onlar için can yakıcı bir azap vardır.

189 – Göklerin ve yerin mülkü Allah’ındır. Allah her şeye kâdirdir.

190 – Göklerin ve yerin yaratılışında, gece ile gündüzün birbiri ardınca gelip gidişinde selim akıl sahipleri için gerçekten açık, ibretli deliller vardır.

191 – Onlar ayaktayken, otururken ve yanları üzerine yatarken Allah’ı anarlar; göklerin ve yerin yaratılışı üzerinde düşünürler. Ve “Rabbimiz! Sen bunu boş yere yaratmadın, Sen yücesin, bizi ateşin azabından koru.” derler.

192 – “Rabbimiz! Sen kimi cehennem ateşine sokarsan onu rezil etmişsindir. Zalimlerin hiç yardımcıları yoktur”.

193 – “Rabbimiz! Biz, ‘Rabbinize iman edin’ diye imana çağıran bir davetçi işittik, hemen iman ettik. Rabbimiz! Günahlarımızı bağışla, kötülüklerimizi ört, bizleri sana ermiş kullarınla beraber yanına al”.

194 – “Rabbimiz! bize peygamberlerine vaad ettiğini ver, kıyamet günü bizi rezil etme. Muhakkak sen verdiğin sözden dönmezsin”.

195 – Rableri onlara şu karşılığı verdi: “Ben, erkek olsun, kadın olsun, sizden, hiçbir çalışanın amelini zayi etmeyeceğim. Sizler birbirinizdensiniz. Göç edenler, yurtlarından çıkarılanlar, yolumda eziyet edilenler, savaşanlar ve öldürülenler… Onların günahlarını elbette örteceğim ve Allah katından bir mükafat olmak üzere, onları altından ırmaklar akan cennetlere de koyacağım. En güzel mükafat Allah katındadır”.

196 – Kâfirlerin diyar diyar dolaşmaları sakın seni aldatmasın.

197 – Bu, az bir geçimliktir. Sonra onların varacakları yer cehennemdir. Ne kötü bir yataktır orası!

198 – Fakat Rablerinden gereğince korkanlar için altlarından ırmaklar akan cennetler vardır. Onlar orada ebedî olarak kalacaklar, Allah katından ağırlanacaklardır. İyiler için Allah katındakiler daha hayırlıdır.

199 – Kitap ehlinden öyleleri var ki, Allah’a inanırlar, size indirilene ve kendilerine indirilene -Allah’a boyun eğerek inanırlar. Allah’ın âyetlerini az bir değere değişmezler. Onların mükafatı da Allah katındadır. Şüphesiz Allah, hesabı çabuk görendir.

200 – Ey iman edenler! Sabredin, düşmanlarınıza karşı sebat gösterin, nöbet bekleşin, Allah’dan gereğince korkun ki, kurtuluşa eresiniz.

  1. 17 Kasım 2013

    cahit yamanoglu

    homay şimara razib şima inqede yo xebat arda wayire

  2. 20 Kasım 2013

    admin

    Umin. Huma tıra zi razibuw….

TI Zi ÇiK BINIS